၂၀၁၁သၾကၤန္ အမွတ္တရ

ရခိုင္သၾကၤန္ highlight ဆိုေပမဲ့ အားလံုးဖတ္လုိ.ရေအာင္ ျမန္မာလိုပဲေရးလိုက္ေတာ့မယ္။ ပထမဆံုး  အိုင္ဒီယာကေတာ့ ေအးျမတ္မြန္ (ရခိုင္သမေခ်) နဲ. ဓညဝတီဆိုင္က မလံုဆီက စတယ္ထင္ပါတယ္။ သူက လုပ္ခ်င္ရင္ ဝုန္းဝုန္းထလုပ္ တတ္တာ။ ထံုးစံအတိုင္း ရခိုင္အသင္းက ပံုမွန္ ရခိုင္မုန္.တီ စတုဒီသာ ေကၽြး၊ သီခ်င္းဖြင့္တာကလဲြျပီး ဘာမွ သိပ္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ ဒီႏွစ္သူက ရခိုင္မ႑ပ္လုပ္ျပီး ေလွ (ေလာင္း) နဲ.ေရေလာင္းမယ္ ဆိုေတာ့ စိတ္ဝင္စား သြားတယ္။ ကိုယ္ေတာ့ အဖြားၾကီးဆိုေတာ့ ဝင္မပါေတာ့ဘူး လူေတာ့ စုေပးမယ္လို.ေျပာလိုက္တယ္။ ဓညဝတီဆိုင္လည္း ခဏခဏသြား တိုင္ပင္ေပါ့ေလ။ ေအးျမတ္မြန္က လုပ္ရဲတယ္။ ျဖစ္ေအာင္လုပ္တတ္တယ္။  ကိုယ္တို.ရခိုင္က အိုင္ဒီယာသာရွိေပမဲ့ တကယ္တမ္းလုပ္ရဲတဲ့လူ တက္လုပ္ပစ္မယ့္လူ မရွိဘူး။ ခုလိုမ်ဳိး Participate လုပ္ရဲတဲ့လူ စိတ္ပါတဲ့လူ ရွိတာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ ရခိုင္ထံုးစံအတိုင္း မနက္နံသာေသြးမယ္ (ဘုရားေရခ်ဳိးတယ္လို.ေခၚတယ္၊ သၾကၤန္မွာ ဘုရားကိုလည္း နံသာရည္နဲ. ေလာင္းတဲ့သေဘာေပါ့ ၊ ရခိုင္မွာဆိုရင္ ျပိဳင္ပဲြၾကီးလုပ္ျပီးေတာ့ကို နံသာေသြးတာ) ေန.လည္ဖက္ေရေလာင္းမယ္ မုန္.တီ စတုဒီသာေကၽြးမယ္ေပါ့။  ဓညဝတီက အမက ျဖစ္ေအာင္လုပ္ခ်င္တယ္။ သူအရမ္းဝါသနာပါတယ္ ေပ်ာ္ခ်င္တယ္ေပါ့။ အားလံုး ပိုက္ဆံစုျပီးလုပ္ၾကပါမယ္တဲ့။  ဓညဝတီက စပြန္ဆာလည္းေပးမယ္ေပါ့ေလ။ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္သြားတယ္ မသိ။ အၾကံေကာင္းေတာ့ ၇ခိုင္အသင္း ဝင္ဂၽြဳိင္းတယ္ ေနမေပါ့။ ရခိုင္အသင္းနဲ့ေပါင္းလုပ္မယ္ျဖစ္သြားေရာ။ ေအာ္ ဆိုတာကလဲြလို. No Comment ပါ။

အိမ္းအဲဒါနဲ. စီစဥ္လုိက္ၾကတာ (ကိုယ္မပါဘူး) နံသာေသြးလဲျဖစ္သြားတယ္။ မ႑ပ္လည္းျဖစ္သြားတယ္။ မုန္.တီစတုဒီသာလည္းေကၽြးျဖစ္သြားမယ္။  ကိုယ္ကေတာ့ ဟိုလုပ္ေပးမလုိလို ဒီလုပ္ေပးမလိုလိုနဲ. မ႑ပ္လည္း မဝင္ ပိုက္ဆံလည္း မထည့္ ေက်ာက္ပ်ဥ္လည္း မေပးျဖစ္ (နံသာေသြးဖို.) နဲ.ထံုးစံအတိုင္း လုပ္တဲ့ ေန.မွ ေယာင္လည္လည္နဲ.ေရာက္သြားပါတယ္။ အိပ္ရာထတာေနာက္က်လို. မုန္.တီငတ္သြားတယ္ (နည္းေတာင္နည္းေသး)။  သၾကၤန္နဲ.ပတ္သတ္ရင္ နဂိုတည္းက သိပ္စိတ္လွုပ္ရွားတတ္သူမဟုတ္ေလေတာ့ Gathering လုပ္တဲ့ သေဘာမ်ဳိးပဲ သေဘာထားရတယ္။

ကိုယ္တသက္လံုး မ႑ပ္ မဝင္ဖူးဘူး။  ၇ခိုင္မွာ မိန္းကေလးမ်ား အပ်ဳိအရြယ္ ေရာက္လာရင္ အားလံုးမ႑ပ္ဝင္ ရတယ္ သၾကၤန္အတြင္းမွာ။ အမ်ားစုကဝင္ၾကတာေပါ့။ ရခိုင္ဓေလ့ကို နည္းနည္းရွင္းျပပါ့မယ္။ ရခိုင္သၾကၤန္က်ရင္ မ႑ပ္ၾကီးခ်ျပီး ေလွနဲ.ေရေလာင္းၾကပါတယ္။ ဒါထံုးစံပဲ။ မ႑ပ္တစ္ခုမွာ မ႑ပ္ဝင္ ေရေလာင္းမဲ့မိန္းကေလး ၁၀ေယာက္ အေယာက္ ၂၀ စသည္ျဖင့္ရွိတယ္။ မ႑ပ္တစ္ခုမွာ မ႑ပ္ရွင္ လို.ေခၚတဲ့ ဦးစီးတဲ့ အမ်ဳိးသမီးၾကီးေပါ့ ဒါမွမဟုတ္ မိန္းစပြန္ဆာလို ပိုက္ဆံထုပ္ေပးတဲ့လူ ပံုစံမ်ဳိး လူေတြရွိတယ္။ ခန္.ခန္.ၾကီးထိုင္ျပီးကြပ္ကဲတာေပ့ါ။ ျပီးေတာ့ မ႑ပ္ထိန္းလို.ေခၚတဲ့ ေရေလာင္းတဲ့ မိန္းခေလးေတြကို လုိက္ျပီး ကာကြယ္ ေပးရတဲ့ အမ်ုိးသမီးမ်ားရွိပါတယ္။  ေရေလာင္းခ်င္တဲ့လူေတြက ေရကိုတစ္ပံုး ဘယ္ေလာက္ႏွဳန္းစသည္ျဖင့္ သတ္မွတ္ေစ်းႏွဳန္းနဲ.ဝယ္ရတယ္။ မ႑ပ္ဖြင့္ျပီဆိုတာနဲ. ေရေလာင္းမဲ့ေကာင္ေလးေတြက မ႑ပ္ေရွ.တန္းစီေနတာေပါ့။ မ႑ပ္သူေတြက သူတို.ကို ေက်ာေပးျပီး တန္းစီျပီးထုိင္ရတယ္။ ေလာင္းေနာက္ဖက္မွာေပါ့။ ေကာင္ေလးေတြက ေလာင္းခ်င္တဲ့ ေကာင္မေလးကို ေရလွမ္းပက္ရတယ္။ တခ်ဳိ.ကေတာ့ ဘယ္သူ ဘယ္ဖက္မွာထို္င္ေနလဲဆိုတာ သိျပီးသားေပါ့။ တခ်ဳိ.ကလည္း သိဘူး ရတဲ့လူ လွမး္ပက္တာ။ တခ်ဳိ.ကလည္း ပက္တဲ့လူကတျခား ထိတဲ့လူကတျခား။ လိုခ်င္တဲ့လူကို ထိထိမထိထိ ေဆာရီးေျပာလို.မရဘူး။ ေရပက္ခံထိတဲ့ ေကာင္မေလး က ထျပီး ေရပက္ရတယ္။ အဲဒီမွာ ေရတစိမ့္စိမ့္ေလာင္းျပီး အနီးကပ္ စကားေတြေျပာ။ အေျပာမတတ္ အေနမတတ္ရင္ ေကာင္မေလးဆီမွာလည္း ခြက္နဲ.ထုခံရမယ္။ မ႑ပ္ထိန္းဆီမွာလည္း ေရပံုးနဲ.ထုခံရမယ္။ မ႑ပ္ထိန္းက ေရပံုးယူေပး ဘာေပးနဲ. ေကာင္မေလးေဘးမွာ အခ်ိန္ျပည့္ရွိေနတာ။ တခ်ဳိ.ကလည္း ဒီလုိနဲ.ပဲ သၾကၤန္ဇာတ္လမ္းေတြရွိခဲ့တာေပါ့။ အဲဒီမွာ ေရေရာင္းလို.၇တဲ့  ပိုက္ဆံနဲ. သၾကၤန္ျပီးရင္ မ႑ပ္သူ မ႑ပ္သားေတြ ပစ္ကနစ္ထြက္ၾကတယ္။ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ဓေလ့ပါ။ ခု ရန္ကုန္ခါေတာ္မီ မ႑ပ္မ်ားလို သရုပ္ပ်က္ေနတဲ့ ဟာေတြမဟုတ္ဘူး။ Culture ဆိုတာ အဲဒီမွာကြာသြားတာပဲ။ မန္းေလးက မ႑ပ္ေတြလည္း တခ်ဳိ.သန္.တဲ့ မ႑ပ္ေတြ ရွိေသးတယ္။ ရန္ကုန္ကေတာ့ ပ်က္သြားျပီ။

ကိုယ္ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မ႑ပ္မဝင္ဘူး။ ရုပ္ဆိုးေတာ့ ေရေလာင္းမဲ့သူ မရွိမွာေၾကာက္လို.။ အိမ္ကို ေရလာေလာင္းမွပဲ အေလာင္းခံတယ္ (တစ္ေယာက္လား ၂ေယာက္လားပဲလာေလာင္းဖူးေၾကာင္း း( ။ ) အိ္မ္ထဲကေန သူမ်ားေလာင္းတာေတြပဲ ထိုင္ၾကည့္ မဟုတ္ရင္ ကေလးေတြနဲ. အိမ္ေရွ.မွာ စည္ပိုင္းနဲ. ေရပက္။ အဲလိုပဲ။ ၈ တန္းႏွစ္ေျမာက္ဦးမွာေနတုန္းကေတာ့ ေရေလာင္းဖူးတယ္။ ကိုယ့္အေဖက အရမ္းေရေလာင္းေစခ်င္တယ္။ သမီးမပူနဲ. အေဖ့တပည့္ေတြကို ေျပာထားမယ္ သမီးကို ေရမေလာင္းမေနရလို. မ႑ပ္ဝင္ေနာ္ စသည္ျဖင့္ ဆဲြေဆာင္တယ္။ သမီးက ဟင့္အင္း ဟင့္အင္း။ ဒါေပမဲ့ သၾကၤန္အတက္ေန. ေျမာင္းေဘြ ကိုသြားေတာ့ (ေျမာက္ဦးနယ္က ျမိဳ.နယ္တစ္ခု) အေမ့သူငယ္ခ်င္း အရီးဘုမရဲ.သား ေက်ာ္ခိုင္ျဖိဳးကို ေရေလာင္းခ်င္တယ္လို. အေဖ့ကို ေျပာလိုက္တယ္။ အေမက လွမ္းဆူတာေပါ့ ဟဲ့ ဘယ့္ႏွယ္ သူမ်ားမိန္းကေလးေတြကို မ႑ပ္ထဲမွာ အိေျႏၵရရ မေလာင္းဘူး။ ေယာက်္ားေလးအိမ္သြားခ်င္တယ္ ငါတခါမွ မၾကားဖူးဘူး စသည္ျဖင့္။ ပါပါက ဘာမွာမေျပာဘူး ေရာ့တဲ့ ေငြဖလားတစ္လံုး ၊ ေရေမႊးတစ္ပုလင္းေပးတယ္။ သြားေလာင္းခ်ည္တဲ့။ အေဖာ္အျဖစ္ မမသိန္းေခ်ကို ထည့္ေပးလိုက္တာေပါ့။ အဲဒါနဲ. ရြာလယ္က ေက်ာ္ခိုင္ျဖိဳးတိုအိမ္ကို ခ်ီတက္သြားတယ္။ ေက်ာ္ခိုင္ျဖိဳး ငါေရလာေလာင္းတယ္လို .အိမ္ေအာက္က ေအာ္တာေပါ့။ ေက်ာ္ခိုင္းျဖိဳးခမ်ာ ရွက္ကလည္းရွက္နဲ. ဒူးေတြတုန္ျပီး အိမ္ေပၚကဆင္းလာတယ္ မ်က္လံုးေလး ကလယ္ကလယ္နဲ.။ အိမ္နီးခ်င္းေတြကလည္း ျပံဳးစိျပံဳးစိနဲ. ဝိုင္းျပီးၾကည့္ၾကတာေပါ့။ ကိုယ္က သူတို.အိမ္က ေရခပ္ ေငြဖလားထဲ ေရေမႊးဘာညာ အဆင္သင့္ ဆြတ္ျပီး မိန္.မိန္.ၾကီး ေစာင့္တာေပါ့။ သူက ရွက္လုိ.။ ေျပာင္းျပန။္ အဲဒီတစ္ခါပဲေကာင္းေကာင္းေရေလာင္းဖူးတယ္။ ေျပာသာေျပာရတယ္။ ေက်ာ္ထူးေအာင္မ်ား စိတ္ဆိုးေနမလားမသိ။ စိတ္မဆိုးပါနဲ.ကြယ္။ ေနာက္ႏွစ္ စပရိန္းဖိီးကိ ုအဲလိုေရလာေလာင္းပါ့မယ္။ း) ဟီးဟီး

အန္းနီးေဝး ကိုယ့္အေၾကာင္းေတာ္ျပီ။ ဓါတ္ပံုေတြပဲ ၾကည့္ေတာ့။
  
ထံုးစံအတိုင္း ကိုယ့္ပံုကို တစ္ပံုေလာက္ျဖစ္ေအာင္တင္လိုက္ရမွဆိုေတာ့ တင္လုိက္ပါအံုးမယ္ တာဝန္အရ။ အီိဂို ေတြ အီဂိုေတြ။


 ဒါကေတာ့ သတ္သတ္မဲ့ လက္စြပျပ္ကိုၾကြားတာ (ညီမဟာ) နာမည္ထည့္မေျပာရင္ ဘေလာ့ လာျပီး အရွက္ခဲြမွာလည္း စိုးရေသးတယ္။ ငါ့ဘဝႏွယ္။ ၾကြားတဲ့လို.ဆိုရေအာင္လည္း အဖိုးကမတန္ေတာ့ ဂြက်သား။

ေဟာေရာက္ပါျပီ ဆန္ဘာဝမ္ သၾကၤန္။ ျပဇာတ္ အျငိမ့္ သၾကၤန္အကေတြရွိတယ္။ စင္ၾကီးထိုးထားတယ္။ စတုဒီသာ စားေနက်တဲ့ လူေတြနဲ. က်ိတ္က်ိတ္တိုး။ 

ကိုယ္လာေတာ့ ျပဇာတ္ကေနတယ္။ ဒါက စတုဒီသာလည္စားတုန္း ၾကံဳလို.ရိုက္ခဲ့တာ။

ေရာက္ပါျပီ ရခိုင္မ႑ပ္ကို။ မုန္.တီလည္းကုန္ျပီ။ နံသာလည္းေသြးျပီးသြားျပီတဲ့။ အပင္ရိပ္ေအာက္ကို ကမန္းကတန္းဝင္ခိုျပီး ေရေလာင္းမဲ့အခ်ိန္ေလးေစာင့္ရပါတယ္။ မ်က္စိကလည္း ေဒါက္ေထာက္ျပီး ဘယ္သူ.ေတြ.တယ္ ဘယ္ဝါ့ေတြ.တယ္ မွတ္ကေသးတယ္။ ေတြ.နဲ.လူနဲ.လည္း အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုေျပးရိုက္ရေသးတယ္။ေမာပ။ း( ထံုးစံအတိုင္း ေဘာ္ေဘာ္သရဲမ်ားျဖစ္တဲ့ ျမတ္ရွင္ ဇံတင္တို.နဲ.တကြ ကေလးအုပ္စုျဖစ္တဲ့ ေအာင္မ်ဳိးဥ ရတနာေက်ာ္ဆန္းနွင့္အေပါင္းအပါေတြနဲ.ေတြ.ပါတယ္။ မေစာနန္းေက်ာ္နဲ.ေတြ.တယ္။ ညီမေအးေအးေသာ္နဲ.ေတြ.တယ္။ သူက ပိုပိုလွလာတယ္ တခါေတြ.တိုင္း။ေနာက္ တျခား တခါတေလမွေတြ.ရေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ.ေတြ.တယ္။ လူပ်ဳိၾကီး  ထြန္းမင္းစိုးတို.အုပ္စုကိုလည္းလွမ္းေတြ.တယ္။ ႏွဳတ္မဆက္သြားဘူး။ ကိုက္စားမွာေၾကာက္လုိ.တဲ့။ 
 
မ႑ပ္ဝင္လွပ်ဳိျဖဴမ်ား။ အေခ်ာေလးေတြပါပါတယ္။ ထမိန္ပါးလို. ကိုယ္တို.ေတြ ေနာက္က ရင္နည္းနည္းတုန္ရတာကလဲြရင္ မ႑ပ္ဆင္ကလွပါတယ္။ ဓညဝတီကအမ ဆင္ေပးတာ။ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းနဲ.ၾကည့္လို.ေကာင္းတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ အပိုတစ္စံုျခဳပ္ထားေပးတယ္လို.ေျပာတယ္။ အားနာလိုက္တာ။ ကိုယ္က အမည္းေရာင္ အညိဳေရာင္ ခဲေရာင္ အစရွိတ့ဲ (အေမ့အေခၚ ဖြတ္ေရာင္) ေလးေတြကိုသာ ဝတ္တတ္တာမို. ခုလို အဝါေရာင္ေတာက္ေတာက္ကေလး ဝတ္ခိုင္းတဲ့အခါ ကိုယ့္ခါးေလးကိုယ္ျမင္ေယာင္ျပီး အတင္းျငင္းမိတာပါ။ ဓညဝတီသြားရမွာ အားေတာင္နာတယ္။
ေရေလာင္းရန္ Q ေနသူမ်ား
 
ေရေလာင္းၾကျပီ။နား နားျပီးေလာင္းရတယ္။ ေရေလာင္းတယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ေမာတာကိုး။ ေရွ.ဆံုးက ျပံုးျပံဳးၾကီးဘယ္သူလဲလုိ.ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုယ့္ဦးေလးျဖစ္ေနတယ္။ ဟီးဟီး။
ပရိတ္သတ္မ်ားကေတာ့ တာလပတ္ေလးခင္းတဲ့အပၚမွာထိုင္ရင္း ဟိုလူ.လွမ္းၾကည့္ဒီလူ.လွမ္းၾကည့္ေပါ့။ စတုဒီသာလည္စားဖို.ၾကိဳးစားေတာ့လည္း ေနာက္က်လို.ကုန္သြားျပီ။ ဆမ္ဘာဝမ္ ပန္းျခံၾကီးတစ္ပတ္ ေဒါက္ဖိနပ္ တဂြက္ဂြက္နဲ. စတုဒီသာ အက်န္ေလးေတြ လိုက္ရွာစားရတာကို မေျပာျပေတာ့ဘူး။ ပရိတ္သတ္မ်ား မ်က္ရည္က်သြားမွာစိုးလို.။ က်ဴရွင္ဆရာမျဖစ္တဲ့ညီမက သူ.ကေလးေတြနဲ.ေပါင္းျပီး ေရသြားပက္တာ ေပၚမလာေတာ့ဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေတာ္တဲ့ ဆရာမ။ 
ခဏၾကာေတာ့ ေရပက္တဲ့ေကာင္မေလးေတြေမာလို. မ႑ပ္ရွင္ကေနျပီးေတာ့ ရသမွ် လူကိုဆဲြျပီးပက္ခိုင္းပါေလေရာ။ ကိုယ္ေတြက အေၾကာင္းျပခ်က္ခိုင္လံုေတာ့ မလိုက္ရဘူး။ အဲ ထို္င္ၾကည့္ေနတဲ့ လူေတြအားလံုးနီးပါး ပါသြားၾကတယ္။ ကိုယ္ေတြကေတာ့ ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို. အကြက္ေကာင္းဆိုျပီး တျပံဳးျပံဳးေပါ့။ း)




ရတနာေက်ာ္ဆန္းကေတာ့ သိပ္မေပ်ာ္ဘူး။ စိုးမိုးညီမေလး ကို ဖင္ဒရြတ္တိုက္ျပီးဆဲြေခၚသြားတာ။  ကိုယ္ေတြက ဗလေတာင့္ျပီး သိုင္းသမားလိုလုိ ခါးပတ္နက္ၾကီးပတ္ထားေတာ့ အရီးခင္ခင္ညြန္.လက္ေလွ်ာ့သြားတာ။ ဟီးဟီး။




ရခုိင္သူမ်ား အမွတ္တရ။

အဲ ဆန္ဘာဝမ္းကို အသြားတုန္းက တက္ကစီေလးနဲ. ပဲေလးနဲသြားျပီးေတာ့ အျပန္က်ေတာ့ ေနပူၾကီးထဲ လမ္းေလွ်ာက္ျပီးျပန္လာရတယ္။ ေန.လည္ေနပူက်က္က်က္ဆူမွာ အမည္းဝမ္းဆက္ဝတ္္ ခါးပတ္မည္းၾကီးပတ္ ေဒါက္ဖိနပ္အမည္းၾကီးစီးျပီး လမ္းေလွ်ာက္ရတဲ့ဒုကၡကို မွ်ေဝခံစားသာၾကည့္ၾကေတာ့ ပရိတ္သတ္တို.။ ေဘာ္ေဘာ္သရဲေတြနဲ.ဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ္ေသးတာေပါ့။ အဲဒါနဲ. အမ္အာရ္တီမေရာက္ခင္ လမ္းတဝက္မွာ ေရဆာျပီး ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ဝင္ထိုင္ၾကပါေလေရာ။
 



 
စားရင္းေသာက္ရင္းနဲ. စားဖို.ေသာက္ဖို.တိုင္ပင္ၾကပါတယ္။ ဘာလုပ္စားၾကရင္ ေကာင္းမလဲေပါ့။ ေအာင္မ်ဳိးဥက ေဟာင္ေကာင္ေခါက္ဆဲြၾကီးစားျပီးေျပာတယ္ အိမ္မျပန္ခ်င္ဘူးတဲ့ တစ္ခုခုလုပ္စားရေအာင္တဲ့။ ျမတ္ရွင္က ၾကက္ေပါင္ၾကီးကိုက္ျပီးေတာ့ ငွက္ေပ်ာအူေလးသုပ္စားၾကရင္ေကာင္းမယ္တဲ့။ ကိုယ္က ေခါက္ဆဲြေက်ာ္ပလုပ္ပေလာင္းနဲ. လုပ္မဲ့လုပ္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း မုန္.တီနဲ. သေဘၤာသီးသုပ္ျပီးေတာ့ ဟင္းခါးပါခ်က္လိုက္မယ္တဲ့။ အဲဒါနဲ.အားလံုး စုျပီး ထံုးစံအတိုင္း ရတနာေက်ာ္ဆန္းတို.အိမ္ေရာက္သြားၾကတယ္။ စားပဲြေသာက္ပဲြၾကီးစေလသတည္းေပါ့။
ငွက္ေပ်ာအူ ႏႊာျပီ။ သေဘၤာသီးေနရာမွာ ငွက္ေပ်ာအူ ထည့္သုပ္တာပါပဲ။ ဗမာျပည္ဖက္ စားမစားေတာ့ မသိဘူး။ ကိုယ္ေတြ ရခိုင္ဘက္မွာငွက္ေပ်ာပင္ေပါေတာ့ အားယားေနရင္ ခုတ္စားလိုက္ၾကတာပဲ။
ငရုတ္သီး စေထာင္းျပီ။
သုပ္မယ္။
စားရန္အဆင္သင့္ ငွက္ေပ်ာအူသုပ္။

ထမင္းျဖဴေလးနဲ. ဟင္းခါးေတာ့ မလုပ္လိုက္ရဘူး။ မိုးေအးေအးမွာ သေဘၤာသီးသုပ္စပ္စပ္ေလးစားလိုက္၊ စပ္ရင္ စပရုိက္ဘူးေလးေသာက္လိုက္၊ လူပ်ုိၾကီး ကိုေဇာ္ရီက ေရေႏြးၾကမ္းေလးမွဳတ္ေသာက္လုိက္နဲ. စားလို.ေသာက္လို. ဝင္သလားမေမးနဲ.  း)

သၾကၤန္အေၾကာင္းသက္သက္ရယ္လို.မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ကို စားရေသာက္ရတဲ့ ေန.တစ္ေန.ပါ။ း) ေဘာ္ေဘာ္သရဲမ်ားကို အဆိုျပဳလိုက္မယ္။ သၾကၤန္မက်လည္း သေဘၤာသီးသုပ္ ေနာက္တစ္ရက္စားၾကအံုးမယ္။ ေနာ္ ေနာ္ ေနာ္။ 

စားႏိုင္ရင္ကိုယ့္ဖို.
ခိုင္ေဝဇံ

နာမည္မသိတဲ့ဆို္င္

ေရးစရာေတြ ေပါပါလ်က္ မအားေတာ့ (အလုပ္ၾကီးအကိုင္ၾကီး - ဇူးမား ေဆာ့တယ္) မေရးျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာျပီ။ ဘေလာ့ဂါလုပ္စားရတာ လြယ္တယ္မထင္နဲ.။ လူေတြက ကိုယ့္ဆို အလကားေနရင္း ကုန္ၾကမ္းရွာတယ္မွတ္တာကိုး (အမွန္ကေတာ့ ဟုတ္တယ္)။ ဒါေပသိ ဘယ္ဟာေတြကို ေရးသင့္တယ္ မေရးသင့္ဘူးဆိုတာကိုေတာ့ သတိထားရတာေပါ့။ ခုဟာက ကိုယ့္ေရွ. အီးေလးေပါက္မိရင္ေတာင္ ဟဲ့ ငါအီးေပါက္တာကို ဘေလာ့ထဲထည့္မေရးရဘူးေနာ္ ဆိုျပီး ငိုၾကီးခ်က္မျဖစ္ကုန္ၾကေရာ။ အဟီး။ သိပါတယ္။ ေရးပါဘူး။ တကယ္တည္းမွပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို နည္းနည္းပါးပါး ဂရုစိုက္ျပီးလာဖတ္တာကို သိရေတာ့ ဝမ္းသာပါတယ္။

ဒီေန.သၾကၤန္သြားတယ္။ ေရးေသးဘူး အဲဒီအေၾကာင္းကို ဓါတ္ပံုစုလုိက္အံုးမယ္။ ျပီးမွ ေရးမယ္။ စိတ္ခ်။ အသကုန္ေရးမွာ မညွာဘူး။ ညွင္းညွင္းညွင္း။

ခုေတာ့ အစားအေသာက္အေၾကာင္းနည္းနည္းျပန္ေကာက္အံုးမယ္။ တျမန္မေန.ညေနက မခင္ျငိမ္းခ်မ္းက ဖုန္းေခၚတယ္။ မိန္းကေလးေတြစုျပီးအျပင္ထြက္တစ္ခုခုစားမယ္တဲ့။ အဲ့ အမနဲ. တစ္ၾကိမ္ပဲ ဆံုဖူးပါတယ္။ အရမ္းယဥ္ေက်းတယ္။ စကားေျပာရင္ ၾကီးၾကီးငယ္ငယ္  ပါ ထည့္ထည့္ျပီးေျပာတယ္။ ခင္စရာေကာင္းပါတယ္။ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ပဲဆံုဖူးဖူး  တစ္ခုခုစားမယ္ ဆိုတာ ပါမွေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း လာထားေပါ့။ လာခဲ့မယ္ အမလို.။ ျပီးေတာ့ အလုပ္ေစာေစာဆင္းျပီး Bugis ကိုေရာက္သြားပါေလေရာ။ ထံုးစံအတိုင္း ကေလးတစ္အုပ္နဲ.ေပါ့။ ေရာက္ေတာ့ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ကို ေခၚသြားတယ္။ ဗမာဆိုင္တဲ့။ တရုတ္မေတြေရာင္းတာပါ။ ငါးစားလို.ေကာင္းတယ္တဲ့။ Bugis Village ေထာင့္က KFC  ဆိုင္နားမွာ ဆိုတာပဲမွတ္မိတယ္။ ေက်ာက္ျဖဴသူက ဦးေဆာင္ျပီးေခၚသြားတယ္။ ငါးအင္မတန္စားေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္း သူဆို အတင္းလာခ်င္လြန္းလို. ခဏခဏ လာေၾကာင္းစသည္ျဖင့္ ရႊန္းရႊန္းေဝ အင္ထရိုဝင္ပါတယ္။ ဆားဗစ္မေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းလည္းၾကိဳေျပာထားတယ္။ ဆားဗစ္ကေတာ့ ေအာခ်ေလာက္ပါေပတယ္။ ေစာင့္ရတာၾကာ။ ေရေတာင္းတာေတာင္ခ်မေပး။  မ်က္ႏွာထားကတင္း စသည္ျဖင့္ေပါ့။ သို.ေသာ္လည္း စားေကာင္းရင္ ျပီးတာပဲ ဆိုျပီး ေအာင့္အီးသည္းခံျပီး ေစာင့္ရေတာ့တာေပါ့။ ေစာင့္ရတာက ၄၅ မိနစ္ေလာက္ေတာင္ ရွိတယ္နဲ.တူတယ္။ 

ငါးက  သံုးေကာင္၊ ဟင္းႏွစ္ပဲြ၊ ဝက္နားရြက္သုပ္က တစ္ပဲြ မွာပါတယ္။ လူက ၆ေယာက္။ ဒါေတာင္မွ ငါး၄ ေကာင္မွာမလို. ေနာက္မွ မကုန္မွာစိုးလို. အတင္းထိန္းထားရတယ္။ အားလံုးက စားမယ္ ဆိုတာၾကီးပဲ။ ဗုိက္ဆာလြန္းအားၾကီးလို. ေတာ္ေတာ္ အိေျႏၵ မေဆာင္ႏိုင္ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။  ေတာ္ေတာ္ၾကာလို. ႏွုတ္ခမ္း ေတြ တစ္ေတာင္ေလာက္စူထြက္ျပတဲ့ အခါ ဟင္းတစ္ပဲြ လာခ်ပါတယ္။ စားမယ္ဟဲ့ ေသာက္မယ္ဟဲ့ လုပ္ေနၾကတာကို တားျပီးဓါတ္ပံု အရင္ဖမး္ရိုက္ရတယ္။ စမယ္။

Sour Plum Fish Soup. 
ေၾကာက္စရာၾကီးလို.မထင္နဲ.။ ကိုယ္က အဲဒီငါးေခါင္းကို စားခဲ့တာ။ ဟင္း ဟင္း ဟင္း ။ ျမန္မာလိုျပန္ေတာ့ ဆားငံေစ့ ငါးေပါင္းေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ အရသာရွိတယ္။ အဲဒီငါးနဲ.တဲြစားဖို. ဟင္းရည္ခြက္ၾကီးေပးေသးတယ္။ ငါးေပၚမွာ ဆမ္းျပီး ပူပူေလးခပ္ေသာက္ေပါ့။ အဲ က်န္တဲ့ ဟင္းေတြမလာေသးဘူး။ ငါးကအရိုးထြက္ေနျပီ။

ဒီငါးကေတာ့ မစားရေညွာ္ခံငါး ။ ဝိုင္းမွားျပီးေတာ့ လာခ်ေပးတာ။ ဓါတ္ပံုေတြဝိုင္း ရိုက္ေနတုန္း လာျပန္ဆဲြသြားေတာ့ လက္ေတာင္ရွက္သြားတယ္။ း(
ေနာက္ဟင္းပဲြကေတာ့ ကိုက္လန္ခရုဆီပံုစံမ်ဳိး။ ဆိုးပါဝူး။ အေကာင္းၾကီးေတာ့ မဟုတ္ဘူး။

ေနာက္တစ္ပဲြကေတာ့ ငါးသံပုရာေပါင္းလို. ေခၚမွာေပါ့။  ဆိုင္မွာ ျမန္မာတရုတ္ဆိုင္ ဆိုေတာ့ တရုတ္အစားအေသာက္ျဖစ္ေပမဲ့ ျမန္မာအၾကိဳက္ ခ်ဥ္စပ္ေလးေတြ လုပ္ထားတာ။ စလံုးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလာစားၾကတာေတြ.တယ္။ ေစ်းလည္းနည္းနည္းၾကီးတယ္။ ဒါေပမယ့္ စားေပ်ာ္ပါတယ္။

ဒါကေတာ့ ကန္စြန္းရြက္ ကို Sambal Sauce နဲ.ေၾကာ္တာ။ စားလို.ေကာင္းတယ္။ 
ေနာက္ငါးကေတာ့ ဘာေခၚမွန္းေတာ့မသိဘူး။ မဆလာေတြနဲ.ခ်က္တာထင္တယ္။ ငါးေရာက္လာေတာ့ စားလို.ေတာင္ ျပီးေနျပီ။ မကုန္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သိပ္ေတာင္မျမည္းခဲ့ရဘူး။ 

ဝက္နားရြက္သုပ္ကေတာ့ စိတ္နာလို.ဓါတ္ပံုေတာင္မရိုက္ခဲ့ဘူး။ ကိုယ္ မွာျပီးေတာ့ စားလို.မေကာင္းလို.။ ဖြယ္ဖြယ္ၾကီး ျမန္မာတရုတ္ျဖစ္ျပီး ျမန္မာၾကိဳက္ေလးေတာင္ မသုပ္တတ္ဘူး။ လြန္လြန္းတယ္။

အဲ မကုန္ဘူး မကုန္ဘူး နဲ. စားလိုက္ၾကတာ အရိုးေတြခ်ည္းထြက္သြားတယ္။ ဟီးဟီး။ သိပ္ ေကၽြးခ်င္စရာ ေကာင္းတာပဲ။ ဝက္ကေလးေတြလို ျခံခတ္ျပီး ေကၽြးထားဖို.ေကာင္းတယ္။ 










စားေသာက္လည္းျပီးမွ သိတာက မခင္ျငိမ္းခ်မ္းေမြးေန.မို.ေကၽြးတာပါတဲ့။ ၾကိဳလည္းေျပာမထားဘူး။    စိတ္ထဲကေတာ့ က်ိတ္ ဝမ္းသာေနတာေပါ့ (ဟယ္ ငါပိုက္ဆံမကုန္ေတာ့ဘူး) ဆိုျပီးေတာ့။ ဘာလက္ေဆာင္မွလည္း မေပးလိုက္ရဘူး။ အားနာစရာ အရမ္းေကာင္းတယ္။ အမေရ ေက်းဇူးပါပဲ။  ဒီဘေလာ့ပို.စ္ပဲ လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးလိုက္မယ္။ ေနာက္တစ္ပဲြစားဖို.  ေစာင့္မယ္အမ။ ပဲြၾကီးေနာ္ ပဲြၾကီး။ း)
ေက်ာက္ျဖဴသူနဲ.ေမြးေန.ရွင္
အားလံုးသူတို.ႏွစ္ေယာက္စားထားတာ။ ေရွ.က ပန္းကန္မ်ားသက္ေသရွိေၾကာင္း။ 
သြယ္ဇင္
စားေသာက္ ဟီးဟီးဟားဟားနဲ. လမ္းေရာက္မွ ေမးဖို. သတိရတာက ဆိုင္နာမည္။ ဘာတုန္းဆိုေတာ့ သိဘူးတဲ့။ ေအးေရာ။ Bugis Village ေထာင့္ေလးမွာ ရွိပါတယ္။ စားခ်င္ရင္ လုိက္ပို.ေပးမယ္။ ဆိုင္နာမည္ မသိတာ ေဆာရီး။ ဟီး။
ေက်ာက္ျဖဴသူေရ လုပ္ပါအံုး အုပ္စုပံုေလး။ အေခ်ာအလွ ေတြနဲ. ပို.စ္ကို အဆံုးသတ္ခ်င္လုိ.။ း)


စားႏိုင္ရင္ကိုယ့္ဖို.
ခိုင္ေဝဇံ

စားခဲ့သမွ်

ဘာရယ္လို.မဟုတ္ဘူး။ တစ္ပတ္အတြင္း စားျဖစ္ခဲ့တာ ေလးေတြ တင္ေပးလိုက္တာ။ း)

နံျပား

တန္ဒိုရီ ၾကက္သား နံျပား နဲ. ဆိတ္သားဟင္းရည္ း)
Mango AloeVera Ice
Rojak   (အီၾကာေကြး ပဲျပား သစ္ေတာ္သီး ပန္းသီး နာနတ္သီး သရက္သီး စတာေတြကို ေဆာ့စ္နဲ.နယ္ျပီး ေျမပဲမွုန္.ျဖဴးထားတာ။  ေဆာ့စ္က ငါးပိပါတယ္ထင္တယ္။ ငါးပိနဲ.သင္းျပီး ေလးေလးခ်ဳိခ်ဳိနဲ. စားလို.ေကာင္းတယ္။ 
Saba Fish လုိ.ေခၚတယ္။  ျမန္မာလိုအေခၚသိဘူး။ Bukit Timah ဘက္က ABC Canteen မွာစားခဲ့တာပါ။ ၅ က်ပ္ပဲေပးရတယ္။  အရမ္းေစးခ်ဳိတာပဲ။ ပံုမွန္ ၆ က်ပ္ ၇ က်ပ္ေလာက္ ေနရာတိုင္းမွာေပးရတာ။ စားလုိ.လဲေကာင္းတယ္။ သံပုရာျခမ္းေလး ထည့္ေပးတာကို ငါးေပၚညွစ္လိုက္ ကင္ခ်ီ ၾကြပ္ၾကြပ္ကေလးနဲ. ေကာင္းမွေကာင္း။ 
ဒါလဲ အဲဒီကန္တင္းက ဝယ္တာပဲ။ Fish&Chips. အၾကီးၾကီးပဲ။ အဲဒါ လည္း ၅က်ပ္ပဲ။ စားလို.လဲေကာင္းတယ္။
ဒါက ၾကီးတာကို သိေစခ်င္လို. ဟီးဟီး။ အဲဒါေလးနဲ. Grass Jelly Juice နဲ. ရွယ္။ း) 

တျခားမယ္မယ္ရရ ေရးစရာမရွိပါဘူး။ ေလာကၾကီးကျပသနာေတြသိပ္ရွဳပ္တယ္။ စားစားေသာက္ေသာက္ နားနားေနေန  ေအးေအးလူလူပဲေနေတာ့မယ္။

စားႏိုင္ရင္ကိုယ့္ဖို.
ခိုင္ေဝဇံ

ေနမေကာင္းတဲ့ေန.တစ္ေန.

ေနမေကာင္းတဲ့ေန.အေၾကာင္းေရးမလို.။

သိတယ္မို.လား။ ေရးတတ္တဲ့လူေတြဆိုေတာ့ ေနမေကာင္းတာေရးလဲ ဖတ္ေကာင္းတယ္။ အီးပါတာေရးလဲဖတ္ေကာင္းတယ္။ ေသးေပါက္တာေရးလဲဖတ္ေကာင္းတယ္။

ေသြးတိုး ေဆးခ်ဳိ စံုေနေအာင္ရွိတဲ့ ေမေမက ေျပာဖူးတယ္။ ဘဝမွာ အဆိုးဆံုးေရာဂါက ႏွာစီးျပီး ႏွာေခါင္းပိတ္တဲ့ေရာဂါပဲတဲ့။ ဘာအနံ.မွမရ စားရတာလဲအရသာမရွိနဲ.တဲ့။ က်န္တဲ့ဘာေရာဂါရရ အစားအေသာက္မပ်က္ရင္ေတာ္ျပီတဲ့။ ခုအေမ့သမီးလဲအဲအတိုင္းပဲအေမ။ း(

မေန.ထဲက ႏွာေခါင္းမွာဆူနာမီဝင္ေနတာ။ မနက္ အိပ္ရာထေတာ့ ႏွာေတြလည္း အဆက္မျပတ္စီး လည္ေခ်ာင္းေတြနာ ေခါင္းေတြကိုက္ တစ္ကိုယ္လံုးကိုက္ေတာ့ ဖ်ားျပီဟဲ့လို.  လက္ခေမာင္းခတ္ျပီး အားရဝမ္းသာ အမ္စီ ယူေတာ္မူတယ္။ သူေ႒းအေၾကာင္းၾကား လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို အေၾကာင္းၾကားျပီး သကာလ ဆက္ျပီး စက္ေတာ္ေခၚပါတယ္။

ႏိုးလာေတာ့လည္း စီးလိုက္တဲ့ႏွာ။ တစ္ကိုယ္လံုးက အရည္ေတြပါကုန္ျပီ ထင္ပ။ နဂိုတည္းက မၾကီးတဲ့ႏွာေခါင္း ေရာင္ရမ္းေနတာပဲ။ ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ ေနမေကာင္းလို. လူနာလာေမးၾကပါလို. မက္စိတင္ တာ အေတာ္ခ်စ္ၾကဟန္တူပါတယ္။ တစ္ေကာင္တစ္ျမီးမွေတာင္ေမးေဖာ္မရဘူး။ ခ်စ္လွစြာေသာ ေယာင္းမေလာင္း တစ္ေယာက္ပဲ အဖက္လုပ္ျပီး သစ္သီးပန္းျခင္း (ဓါတ္ပံု) ပို.ေဖာ္ရတယ္။

အဲသာနဲ. ညီမေလးက အသစ္ဖြင့္တဲ့ ကလန္မန္တီ ေမာလ္ၾကီးမွာ ေဟာ္ကာ ဆန္တာပါတယ္။ သြားစားရေအာင္တဲ့။ ေနမေကာင္းလို.မလိုက္ခ်င္ဘူးေျပာေတာ့ မရဘူး အတင္းေခၚတယ္။ အတင္းပဲ။
ညီမ..သြားရေအာင္ ....
ကိုယ္.. မလိုက္ဖူး ငါေနမေကာင္းဘူး........
ညီမ...သြားရေအာင္ပါဆို...........
ကိုယ္.... ေအးေအး ျပီးေရာ...
အဲဒါနဲ.ပဲသြားၾကေရာ (အတင္းကို ေခၚရတာပဲ)။

အဲအထဲကို ေရာက္ ေခါက္ဆဲြတစ္ပဲြစားျပီး ျပန္အထြက္ မီနီတြန္း အရုပ္ဆိုင္ အသစ္ဖြင့္ထားတာေတြ.ပါေရာ။ သူက ဟိုတစ္ေန.က အရုပ္ဝယ္လာေတာ့ ဒီဆိုင္က ဝယ္လာတာျဖစ္ေၾကာင္း ကိုယ့္အတြက္လည္း ဝယ္ခဲ့ခ်င္ေၾကာင္း ဟိုးဘက္ေဒါင့္က ညိဳညိဳ၇ွည္ရွည္ ေပါင္တင္(ဖက္လံုး) ရုပ္ကေလးကို ကိုယ့္ဘဲနဲ.တူလို. ဝယ္ေပးမယ္လုိ. စိတ္ကူးေၾကာင္း ေမ်က္ရုပ္ကေလးကလည္း လွေၾကာင္း ၅၀% ဒစ္စေကာင့္ရွိေၾကာင္းစသည္ျဖင့္ မစားရဝခမန္း ေလပန္းပါတယ္။ အဲဒီမွာတင္ ကိုယ္က တြယ္ကပ္ျပီး အဲဆိုင္က အရုပ္ဝယ္ေပးဖို. တဂ်ီဂ်ီေတာင္းေတာ့ သူ.စကားနဲ.သူ ဝယ္ေပးရေတာ့တာပဲ။



ျပီးေတာ့ ကလန္မန္တီ တစ္ေမာလ္လံုး ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ တစ္ဆိုင္ဝင္ တစ္ဆိုင္ထြက္ လိုက္ၾကည့္ၾကတာ လုိခ်င္ေဇာေတြနဲ. အဖ်ားေတာင္ ဘယ္ထြက္ေျပးမွန္းမသိဘူး။ အင္းက်ီဆိုင္ဝယ္လိုက္ ဟိုဟာေကာက္ၾကည့္လုိက္ ဒါေလးနဲ. ဟပ္ၾကည့္လိုက္ ဖိနပ္ဆိုင္ထဲဝင္လိုက္ ဟိုတစ္ရံစီးၾကည့္ ဒီတစ္ရံစီးၾကည့္ နဲ. တစ္ေန.ခင္းကုန္ပါတယ္။ ဘာာမွလည္းဝယ္တာမဟုတ္။ အိမ္မွာ လက္သည္းနီေတာ့ပ္ကုတ္ ကုန္ေနလို. သြားရွာေတာ့ The Face Shop က ၂.၉၀ ဆိုတာနဲ. ေစ်းခ်ဳိလို.  သံုးပုလင္း ဝယ္လာခဲ့တယ္။ အဲလို ပိုက္ဆံထြက္သြားေတာ့မွ အဖ်ားျပန္ဝင္ျပီး အိမ္ျပန္လာတယ္။



အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေျခေထာက္ေတြေညာင္းကိုက္ေနလို. ေဘာ္ဒီေရွာ့ပ္က လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္ေလာက္က ဝယ္ထားတဲ့ Food Message/Deep Cleansing Cream ေလးနဲ.ႏွိပ္နယ္ျပီးေတာ့ ေျခသည္းနီလက္သည္းနီေလးဆိုးျပီး  စိတ္ေတြခ်မ္းသာသြားတယ္။


အဖ်ားကေတာ့ တက္တုန္း။ မနက္ျဖန္ေပ်ာက္ပါေစလို.ပဲ ဆုေတာင္းရေတာ့မွာပဲ။ း(

စားႏိုင္ရင္ကိုယ့္ဖို.
ခိုင္ေဝဇံ

အျပင္မ်ားမ်ားထြက္သင့္၏ ။

ဟန္ေဆာင္တဲ့ လူေတြကို မုန္း၏။

ကိုယ့္ကို မလွပဲနဲ. လွဟန္ေဆာင္တယ္လုိ.လူေတြက ေျပာတယ္။ ဟမ္ မွုတ္ပါဘူး။ သူမ်ားတို.က ရြက္ၾကမ္းေရၾကိဳေလးကို မိပ္ကပ္နဲ. အဝတ္အစားနဲ. က်ားကန္ထားတာပါ။ ငါ့ဟာငါ ဝယ္ဝတ္ေတာ့ ဘာျဖစ္ေသးဒုန္း။ သူ.ပိုက္ဆံသြားသုံးတာလည္း မဟုတ္ပဲနဲ.။  ငါ့ဟာငါ က်ားပဲကန္ကန္ ေၾကာင္ပဲကန္ကန္ေပါ့။ လူေတြမ်ား အားယားႏိုင္လြန္းတယ္။ ယားရင္ ကုတ္ေန။ စကားသိပ္မရွည္ၾကနဲ.။ မိပ္ကပ္လိမ္းတာ အျပစ္လား။ လွတယ္ထင္တဲ့ အန္ဂယ္လ္ေလးက ဆဲြရိုက္တယ္ ဘာျဖစ္ေသးဒုန္း။ မလွတဲ့ ပံုၾကီး တင္ရမွာလား။ အပံု၁၀၀ ရိုက္တဲ့ထဲက ကံေကာင္းလို.ထြက္လာတဲ့ လွတဲ့ ၁ပံုကို တင္တာ။ မေက်နပ္ရင္ ေက်ာ္ၾကည့္။  ဒါဟန္ေဆာင္တာမဟုတ္ဘူး။ မလွလွေအာင္ အပတ္တကုတ္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ထားတာ။

အဲ အေပၚကဟာကေတာ့ ဘာရယ္လို.မဟုတ္ဖူး ငါ့ဘေလာ့မွာ ငါဗိုလ္လို.ေျပာခ်င္တဲ့ သေဘာနဲ. အလကားေနရင္းေလွ်ာက္ဆဲၾကည့္တာ။ ခုမွ တကယ့္အေၾကာင္းကစမည္။    ထံုးစံအတိုင္းအစားအေသာက္အေၾကာင္းေပါ့။ အေရးၾကီးဒယ္ေနာ္ ၂ရက္ေလာက္ ထမင္းမစားပဲ ေနၾကည့္ပါလား အစားအေသာက္အေရးၾကီးေၾကာင္းသိသြားမယ္။  ေျပာျပတာပါ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနရဆိုတာ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ ၾကိဳးစားပမ္းစားနဲ. ပင္ပန္းတၾကီးလုပ္ၾကရတာပါ။ ငါ့အလုပ္က ကုမၼဏီအၾကီးၾကီးပဲ  ငါတို.ကေအးေဆးပဲ ဘာညာလုပ္မေနနဲ. ျပဳတ္မွေခြးျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဒုကၡေရာက္မွ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္တာ။ မ်ားေသာအားျဖင့္အားလံုးလိုလို ပင္ပင္ပန္းပန္း လုပ္ေနရတာခ်ည္းပါပဲ။ မနက္ကေန ေနတဝင္ ကြန္ပ်ဴတာ တစ္လံုးနဲ. တကုပ္ကုပ္လုပ္ျပီး ခါးခ်ည့္ ေနၾကတယ္။  အြန္လိုင္းတက္ျပီးေတာ့လည္း တာဝန္အရ ခ်က္တဲ့လူကခ်က္ က်ဴတဲ့လူကက်ဴၾကေသးေတာ့ အိပ္ခ်ိန္ကလည္းနည္းတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အစားနဲ.က်ားကန္ရမယ္။ ေကာင္းေကာင္းစား ေကာင္းေကာင္းေသာက္ အားရွိေအာင္ ေရြးစား အားတဲ့ေန.ေလးလမ္းေလွ်ာက္။ စိတ္လည္းေပ်ာ္ရႊင္တယ္။ လူလည္းက်န္းမာတယ္။

ခုဟာက လုပ္ေတာ့ တစ္ပတ္ ၆ ရက္။ စားေတာ့ အေျခာက္အျခမ္းနဲ. ဘဲဥနဲ.။ ေနေတာ့ ၂ ေပပတ္လည္အခန္းမွာ ႏွစ္ထပ္ခုတင္နဲ.။ အိပ္တာက တစ္ေန. ၄နာရီ။ ကိုယ္လက္လုပ္ရွားမွုလား အိမ္ကေန ဓါတ္ေလွကားကို လမ္းေလွ်ာက္တယ္ေလ (ဟင္ ေခ်ြးေတြဘယ္စီး ညာစီးေနမွာေပါ့) အဲဒီလို လုပ္ေနလို.တာကေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ဘဝ ၾကီးကေနေပ်ာ္မွာပါ့မလဲ။ ေရာဂါရမွာေသခ်ာတယ္။ ခံႏိုင္လွ ေလးႏွစ္ေပါ့။ ျပီးရင္ ေလွ်ာမွာပဲ။ တကယ္ေျပာတာ။ အိမ္အတြက္ ပို.တယ္။ သားသမီးအတြက္ ပို.တယ္။ မိဘအတြက္ပို.တယ္။ ကိုယ့္အတြက္ေကာ။ ကိုယ္စဥ္းစားမိရဲ.လား။ ကိုယ္ေရာဂါျဖစ္ေတာ့ ဘယ္သူလာပို.ေပးမလဲ။ ကိုယ္စိတ္မေပ်ာ္ေတာ့ ဘယ္သူလာေခ်ာ့ေပးလို.လဲ။ ကိုယ့္ဘာကို ေပ်ာ္ေအာင္လည္းေနရတယ္။ ကိုယ္က်န္းမာမွ စိတ္ကခ်မ္းသာမွာ။ အဲဒါမွ လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္ ရွိမယ္။ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရွာႏိုင္မယ္။ မွုတ္ဘူးလား။

ကိုယ္အလုပ္ပင္ပန္းေတာ့ ခဏခဏေနမေကာင္းျဖစ္တယ္။ အခုအဲဒါေၾကာင့္ ခုတေလာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂရုစိုက္ေပးတယ္။ အစားမ်ားမ်ားစားတယ္ (အစက မစားတာက်လို.)။ လမ္းေတြဘာေတြ ထြက္ေလွ်ာက္တယ္။ အျပင္ထြက္လည္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ. ဆံုျပီး ဟိုေျပာဒီေျပာနဲ. ကိုယ့္စိတ္ကို ေပ်ာ္ေအာင္ေနတယ္။ ဗီတာမင္ေဆးေတြ Supplement ေတြေသာက္ေပးတယ္။ အရမ္းပင္ပန္းရင္ ၾကက္ေပါင္းရည္ တို. ဘာတို. ေသာက္ေပးတယ္။ ႏြားႏို. ႏို.ခ်ဥ္ စတာေတြ စားေပးတယ္။ ႏို.ခ်ဥ္က စားလို.လည္းေကာင္းတယ္ မ်က္ႏွာမွာလည္း လိမ္းတယ္။ ပ်ားရည္ ေသာက္တယ္။ လွတာက ထူးျပီးေတာ့မလွလာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ပင္ပန္းရင္ ခံႏိုင္ရည္ရွိတာေပါ့။ အမွန္က အဓိက အအိပ္မွန္ရမွာ ကိုယ္က အအိပ္မမွန္ဘူးျဖစ္ေနလို. အစားေလးဝိုင္းကူေပးတာ။ ဘဝကို ပင္ပန္းေပမဲ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပဲ ျဖတ္သန္းရတာေကာင္းပါတယ္။ မဟုတ္ဘူးလား။ ကို္ယ့္မိသားစုအတြက္ ေထာက္ပံ့ႏိုင္ဖို. အေရးၾကီးသလို ငါပဲလုပ္ေနရတယ္ ငါပဲ အပင္ပန္းခံေနရတယ္ ဆိုတဲ့စိတ္ေတြ ဝင္မလာဖို.လဲ လိုေသးတယ္ေလ။ အဲဒီအတြက္ ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္ရတယ္။ သူမ်ားေတာ့ သိဘူး။ ကိုယ္တို.က ေတာ့ ေခ်းက်ရာ ေပ်ာ္တဲ့ေလာက္လိုပဲ။ ရခိုင္ျပည္ေနေတာ့လည္း ေပ်ာ္တယ္။ ရန္ကုန္က်ေတာ့လည္း ေပ်ာ္တယ္။ မန္းေလးေရာက္ေတာ့လည္းေပ်ာ္တယ္။ ဖားအံမယ္ေနေတာ့လည္းေပ်ာ္တယ္။ ပခုကၠဴေနေတာ့လည္းေပ်ာ္တယ္။ ခုစကၤာပူေနေတာ့လည္း ေပ်ာ္တာပဲ။ အီသီယိုးပီးယားသြားရင္လည္း (စားေနရရင္) ေပ်ာ္မွာပဲထင္တယ္။  သိပ္စိတ္မဆင္းရဲတတ္ဘူး။

ဒီ weekend ေလး ႏွစ္ရက္ပိတ္ေတာ့ ေဘာ္ေဘာ္သရဲေတြနဲ. ဟုိေလွ်ာက္သြား ဒီေလွ်ာက္သြားေပါ့။ ေဘာ္ေဘာ္သရဲ ရယ္လို.ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကေလးသြားထိန္းတာေပါ့။ အားလံုးကိုယ့္ထက္အငယ္ေတြခ်ည္းပဲ။ သို.ေသာ္လည္း ေပါင္းလို.ျဖစ္ပါတယ္။ ရခိုင္အဖဲြ. ေတြဆိုပါေတာ့။ စတိတ္ရွုိးအတြက္ အကတိုက္မလို. ဆိုလို. moral support ေပးဖို.လိုက္သြားတာ။ မနက္ ၁၂ခဲြ အိမ္က ထြက္တာ ၇ နာရီမွ အိမ္ျပန္ေရာက္တယ္။ ဟုတ္ကဲ့ အကတိုက္တာက နာရီဝက္ပါ။ က်န္တာက စားလိုက္ ေသာက္လိုက္ ေလပန္းလိုက္ အာလူးပြားလိုက္ ဟုိနားသြားလိုက္ ဒီနားသြားလိုက္ စီးတီးေဟာမွာ အေပၚတက္လိုက္ ေအာက္ဆင္းလိုက္ လူေပ်ာက္ရွာလိုက္နဲ. ကုန္သြားတာ။ အဟင္း။

ရနံ.သစ္ ဒံေပါက္။ Little India မွာစားခဲ့ရတဲ့ ကုလားဒံေပါက္ကလဲြရင္ အေကာင္းဆံုးပဲ။ က်န္တဲ့ ဒံေပါက္ေတြက Sucks!
ရနံ.သစ္သြားရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မာလာဟင္းမစားနဲ.။ မန္းေလးစတိုင္ကို လံုးဝမမွီဘူး။ အရမ္းငံတာပဲ။ ကိုယ္က ရတနာေက်ာ္ဆန္းကို သြားျပီး ဒါေလးစားပါလားလို.(အမွန္က ကိုယ္စားခ်င္လို.) ေျပာမိတာ အားေတာင္နာတယ္။ မေကာင္းလြန္းလို.။ း(

ဒါက ဆႏြင္းမကင္း။
ဒါက ေထာပတ္သီးေဖ်ာ္ရည္။ အခ်ဳိမ်ားတယ္။ ေသာက္လို.ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္ အခ်ဳိေလွ်ာ့ခိုင္း၇မယ္။
ဒါက ကိုယ္စားတဲ့ ၾကက္ေတာင္ပံ ။ တစ္ပဲြကို ေျခာက္က်ပ္ပဲေပးရျပီး ရွစ္ခုေတာင္ပါတယ္။ မဆိုးဘူး။ စားေပ်ာ္တယ္။ း)


 ရနံ.သစ္က ပင္နီဆူလာပလာဇာ Basement 1 မွာရွိပါတယ္။ အထူးမိတ္ဆက္စရာ လုိမယ္မထင္။

ျပီးေတာ့ အကသြားတိုက္ၾကတာေပါ့။ နာရီဝက္ေလာက္။ 

ျပီးလည္းျပီးေရာ ထံုးစံအတိုင္း ဒူးရင္းသီးနားသြားျပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကျပန္တာေပါ့။  Esplande ထဲက ဝင္သြားရတယ္။

  
ဘာၾကီးလဲ ဟုတ္လား။ သူမ်ားလဲ ဘယ္သိမလဲ။ အႏုပညာ လက္မွုလက္ရာေတြ ခင္းက်င္းျပသထားတာေနမွာေပါ့။ ကိုယ့္မ်က္စိထဲမယ္ေတာ့ တရုတ္အသုဘနဲ. တူတယ္။

ထံုးစံအတိုင္း ဖုန္းစုတ္ေလးနဲ. လက္သရမ္းထားတာေပါ့။ သီးခံ သီးခံ မၾကာခင္ ကင္မလာ အေကာင္းစားၾကီး ဝယ္မွာ (အဲလိုေျပာလာတာ ၅ႏွစ္ရွိျပီ)။

ေနာက္ထပ္ပံုေတြက က်န္တဲ့လူေတြဆီကရမွ တင္လိုက္မယ္။ း) အခုတေလာ သူမ်ားဓါတ္ပံုေတြတင္တင္ခ်င္ေနတာ အတင္းပဲ။ ကိုယ့္ဓါတ္ပံုပါရင္ လာမ်ားဖတ္ၾကမလားလို.ေပါ့။ ဘေလာ့ ဒစ္စေကာင့္ခ်တဲ့သေဘာ။ း) ေနာက္တင္စရာေတြရွိေသးတယ္။ း) 

စားႏိုင္ရင္ ကိုယ့္ဖို.
ခိုင္ေဝဇံ