My Valentine!

အစားအေသာက္အေၾကာင္းကိုေရးမယ္ဆိုရင္ ဝါက်စီစရာ မလုိ လက္သြက္ေပမယ့္ ရည္းစားအေၾကာင္းေရးမယ္လို. စဥ္းစားေတာ့ ဘဲဥ အစရွာမရ ဘယ္က စရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနတယ္။ း)

သမီးရည္းစားသက္တမ္းပဲ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ေပမဲ့ တစ္ခါမွေတာ့ ဒဲ့မေရးဖူးဘူး။ တြတ္ေလးေတြပဲ ထည့္ေနတာ။ ခုေတာ့ ေရးခ်ိန္တန္ျပီလုိ. ထင္တာပဲ။

သူ.နဲ.စေတြ.တာကေတာ့ ကေလးတည္းကပါ။ စစ္ေတြမွာေပါ့။ ၅ တန္းႏွစ္ အထက ၄ မွာထင္တယ္။ အဲဒီတုန္းက ျပည္ေတာ္သာေက်ာင္းကေန အထက္တန္းေက်ာင္းျဖစ္တဲ့ အထက ၄ ကို ဝင္တာေပါ့။ လူသစ္သူငယ္ခ်င္းသစ္ေက်ာင္းသစ္ၾကီးနဲ.။ သူ.ရုပ္ေတာင္ မမွတ္မိပါဘူး။ ၅ တန္း ၆ တန္း  အထက ၄ မွာတက္ျပီးေတာ့ ကိုယ္က ၇တန္း ကို ေမာင္ေတာ၊ ၈ တန္းကို ေျမာက္ဦးမွာ သြားတက္တယ္။ ၉ တန္းကို အထက ၄ စစ္ေတြပဲျပန္လာတက္တယ္။ ေဘာ္ဒါေတြကေတာ့ ေစာသႏၱာေအာင္၊ ခင္ေဆြလတ္ ႏွစ္ေယာက္နဲ.ပဲ ေပါင္းျဖစ္တယ္။  စဝင္ခါစဆိုေတာ့ ဘီ အခန္းမွာ ေနရတယ္။ ပထမအစမ္း ျပီးမွ အဆင့္ေတြခဲြျပီး အတန္းျပန္ခဲြတာေပါ့။ အက္စ္ အခန္းဆိုတာက စပယ္ရွယ္အခန္း ေပါ့။ ျပီးမွ ေအ ဘီ စီ ဒီ ဆိုျပီး စုစုေပါင္း ၅ ခန္းရွိတယ္။ ပထမအစမ္းလဲျပီးေရာ အဆင့္ခဲြေတာ့ ကိုယ္တို. အက္စ္ ခန္းကို ဝင္တယ္။ ကိုယ္ရယ္ ခင္ေဆြလတ္ရယ္ ဝင္တာေပါ့။ ေနာက္ထပ္ ေက်ာက္ေတာ္က လာတဲ့ ျဖဴျဖဴဝင္းက ပထမနဲ. စစ္ေတြကလူေတြအားလံုးကို နင္းျပီး ရသြားတယ္။ အထက၄ ငယ္ေမြးျခံေပါက္မ်ား အင္မတန္ ေဒါသထြက္ၾကေပမဲ့ ျဖဴျဖဴဝင္းက ၉ တန္း ၁၀ တန္း ႏွစ္ႏွစ္လံုး မိန္းကေလးဘက္မွာ ပထမေနရာကို အပိုင္စီးယူလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီတံုးက မိန္းကေလးဘက္က အက္စ္ခန္းေရွ.ႏွစ္တန္းမွာ ကိုယ္မွတ္မိသေလာက္ ျဖဴျဖဴဝင္း ယဥ္ယဥ္ျဖဴ ပိုပိုေအာင္ သြယ္သြယ္ဝင္း မစမ္းၾကည္ (ႏွစ္လံုးလွစာေပ) ဝင့္  တင္မိုးလင္းထြန္း ျပီးေတာ့ အဲ မသိေတာ့ဘူး။ ကိုယ္က တတိယတန္းမွာ ခင္ေဆြလတ္နဲ. ေရွ.ေနာက္ဆင့္ ျပီးေတာ့ ခ်ဳိညဏ္ေဝ ငယ္ငယ္ ေနာက္ကလူေတြမမွတ္မိ။ ဇင္မာေအးတို. လွဳိင္မီသက္ခ်ဳိတို.လည္း ရွိတယ္။ သြားတက္ကေလးနဲ. ခရစ္ယာန္ မေလး ဇင္မာထြန္း လည္းရွိတယ္။ က်န္တဲ့လူေတြ မွတ္မိဝူး။ ေယာက်္ားေလး ဘက္ေရွ.တန္းမွာ ေမာင္ျဖဳိးေဝ  ျမတ္လင္းထြန္း ေက်ာ္ထူးေအာင္ (ရည္းစား အေလာင္းအလ်ာ) သန္းထြန္းဦး (ဆရာ ဦးသန္းထြန္းသား)  တို. အပိုင္စီးထားၾကတယ္။ ေနာက္ တင္ေအာင္ထြန္း၊ ေအာင္ကိုမင္း၊ ျမတ္မိုးဦး၊ ဆန္းေရႊေမာင္၊ ေဇာ္ဟိန္း ေလာက္ပဲ မွတ္မိေတာ့တယ္။ ေက်ာ္ထူးေအာင္က အဲဒီတုန္းက အရပ္ဂလန္ဂလားနဲ. မ်က္မွန္အျပာတပ္တယ္။ ကိုယ့္ဘဝမွာ အဲလို အေရာင္နဲ. မ်က္မွန္တပ္တာ သူ.ကို ပထမဆံုးျမင္ဖူးတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မွတ္မိေနတာ။ ဆံပင္ကိုလည္း ခလယ္ကခဲြေသးတယ္ (စည္သူလြင္ ေခတ္စားတံုး)။ ျမင္ေယာင္ၾကည့္ၾကေပါ့။

ရခိုင္ဘက္မွာေယာက်္ားေလးနဲ. မိန္းကေလး ေက်ာင္းမွာ အေရာတဝင္စကားေျပာတယ္ဆိုတာ သိပ္မရွိေတာ့ အခ်င္းခ်င္းရင္းနွီးေနရင္ေတာင္ မွေက်ာင္းမွာ စကားမေျပာၾကဘူး။ ကိုယ္က ခ်ဳိညဏ္ေဝ (ဆရာဦးလွေစာသမီး) နဲ.တဲြျပီး သူတို. က်ဴရွင္မွာတက္တယ္။ ျပည္ေတာ္သာမွာေနေတာ့ လမ္းမၾကီးဘက္မွာေနတဲ့သူတို.အုပ္စုနဲ.အဆက္အသြယ္မရွိဘူး။ သူနဲ. ေက်ာင္းမွာ စကားလည္းမေျပာဖူးဘူး။ စာေတာ္လို. သိတာပဲ ရွိတယ္။ သူလည္းကိုယ့္ကို သိမယ္လို. မထင္ဘူး။ ဆယ္တန္းေျဖၾကေတာ့ ရခုိင္ျပည္နယ္ အဆင့္တစ္ကို အထက၂ ကရျပီး  အဆင့္၂က ေမာင္ျဖိဳးေဝတဲ့။ အဆင့္၅ က ေက်ာ္ထူးေအာင္ရတယ္တဲ့။ အဲဒါေနာက္ဆံုးၾကားလိုက္ရတဲ့ သူ.သတင္းပါ။ ဆယ္တန္းျပီးေတာ့ ကိုယ္က ရန္ကုန္မွာ သြားေန ျပီးေတာ့ မႏၱေလးကို အေဖတာဝန္က်ျပီး ေျပာင္းသြားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးနဲ. အဆက္အသြယ္ ျပတ္သြားတယ္။ ေနာက္ပိုင္း စင္ကာပူကို ေရာက္လာေတာ့ အားလံုးနဲ. အဆက္အသြယ္ ျပန္ရတယ္။ ကိုယ္ပိုလီ ဒုတိယႏွစ္မွာ သူနဲ. အဆက္အသြယ္ျပန္ရတယ္။ အဲဒီတည္းက စလုိက္တဲ့ဇာတ္လမ္းက ခု၅ႏွစ္ေလာက္ၾကာတဲ့အခ်ိန္မွာ ရည္းစားသက္တမ္း ၃ႏွစ္ ေက်ာ္ရွိသြားျပီ။ စဥ္းစားၾကည့္လုိက္ရင္ မေန.တေန.က အတိုင္းပဲ။

ကိုယ္နဲ.သူနဲ.က ေနတာကလည္း ကိုယ္အေရွ.နဲ. သူအေနာက္ ၊ ၾကိုက္တာကလည္း သူအျဖဴ ကိုယ္အမည္း၊ ကာရိုက္တာကလည္း ဆန္.က်င္ဘက္။ အေနကလည္းေဝးေသးဆိုေတာ့ ဒီေလာက္ထိ သက္တမ္းရွည္လာတာ အသက္အ၇ြယ္ နဲ. maturity ေၾကာင့္ လို.ေျပာရမယ္။ ခ်စ္ေပမဲ့ ကဲြၾကတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီး စိတ္သေဘာထားခ်င္းမတိုက္ဆိုင္လို.ေပါ့။ မတိုက္ဆိုင္ေပမဲ့ ညိွယူလို.ရတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒီလိုပဲ နားလည္မွုနဲ. ညိွယူရတာေပါ့။ ကိုယ္ကံေကာင္းပါတယ္ (ေလာေလာဆယ္ထင္တာေပါ့)။  ကိုယ့္ကို သေဘာက်တဲ့ ကိုယ္ကလည္း သေဘာက်တဲ့ ရခိုင္သားတစ္ေယာက္ရဖို.ဆိုတာ လြယ္တာမဟုတ္ဘူး။ ေရႊထက္ရွားတယ္။ နင္တို.ကလည္း Distance Relationship ၾကီးေနာ္ ျဖစ္မွျဖစ္ပမလား ဆိုတဲ့ လူေတြလည္းရွိတယ္။ ျဖစ္လို.ပဲ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္လာျပီ ဟုတ္တာကို။ ကဲြတာမကဲြတာကေတာ့ ကံပဲေပါ့။ တူတူေနၾကတဲ့ လင္မယားေတာင္ ကဲြၾကေသးတာပဲ။ နဖူးစာ မပါရင္ မညားဘူး ပါရင္ ညားမယ္ ဒါပဲေပါ့။

ကိုယ့္အေပၚကို သူနားလည္ေပးပါတယ္ (နားမလည္ေပးတာေတြလဲ အမ်ားၾကီးရွိပ) ကိုယ္က ကမူးရွဴးထိုးမစဥ္းစားမဆင္ျခင္ တေဇာက္ကန္းသေလာက္ သူက အရမ္းစဥ္းစား တတ္တယ္။ ကိုယ္က အေပါ့သမား၊ သူက အေလးသမား။ ေျပာရင္နဲ. အိမ္သာစကားေတြလိုေတာင္ ျဖစ္ကုန္ျပီ။ ေျပာခ်င္တာက ကာရိုက္တာက လံုးဝဆန္.က်င္ဘက္။ ဒါေပမဲ့ဲ့ အဲဒါကလည္း တစ္မ်ဳိးေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ္ တဇြတ္ထိုးေတာ့မယ္ဆို သူတားတာေပါ့။ ကိုယ္က စားပစ္မယ္ သံုးပစ္မယ္ ခ်ပစ္မယ္ တင္ပစ္မယ္ ေတြဘာေတြလုပ္ရင္ သူထိန္းေပးတယ္။ အဲ သူက ၁၀၀% သမားဆိုေတာ့ ၉၉%ေသခ်ာေပမဲ့ ၁%မေသခ်ာရင္ စိတ္ညစ္တတ္ေသးတယ္။ အဲခါက် ကိုယ္က ႏွစ္သိမ့္ေပးရတာေပါ့။ သူက အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓါတ္ ျပင္းထန္တယ္ ကိုယ္ကေတာ့ ေအးေဆး။ ရွိခဲ့ဘူးပါတယ္ အမ်ဳိးသားေရးစိတ္။ ခုေတာ့ ကုန္ေနတယ္။ ဘယ္ေတာ့ျပန္ေပၚလာမလဲ မသိဘူး။ အဟီး။ ရခိုင္ကို သိပ္ခ်စ္ပါတယ္ေျပာျပီး တျခားလူမ်ဳိးနဲ. ရသြားတဲ့ လူေတြအမ်ားၾကီး။ အနည္းဆံုးေတာ့ ကိုယ္က ရခိုင္သားကို ရေအာင္ေရြးထားေသးတာပဲ။ ေတာ္ျပီေပါ့ေနာ။

ဒီႏွစ္ ဗယ္လင္တိုင္းေန.မွာ ပန္းစီးပို.ဖို.ကို ၂၀၁၀ တစ္ႏွစ္လံုးသူ.ကို တဂ်ီဂ်ီနဲ. ပူဆာထားတာ။ အဟီး။ ရခိုင္သားလုိ. မေျပာရဘူး။ မေတာင္းပဲနဲ. ေပးမဲ့ပံုက မျမင္ပါဘူး။ ခုေတာ့ ရျပီ။ း) း) း) ေတာင္းမွရတာျဖစ္ေပမဲ့ ရေတာ့ အရမ္းကို ဝမ္းသာသြားတယ္။ ဟီးဟီး။  သူက ပန္းစည္းအျပင္ ေနာက္ထပ္အရုပ္ကေလးနဲ. ေခ်ာကလက္ပါထည့္ေပးလိုက္ေသးတယ္ (Tks honey) အဲဒါက ေတာ့ အပိုဆုေပါ့ ဟီးဟီး။   ကိုယ့္ကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ၃ႏွစ္လံုးထားေပးတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကိုယ္လည္း လိမ္လိမ္မာမာပဲေနေတာ့မယ္။ မမိုက္ေတာ့ဘူး။ နန္း ရည္းစားနန္း း)

ရည္းစားအတြက္မက္ေဆ့ခ်္

ကို္ယ္နဲ.ညားရင္ 
ကိုယ္စားခ်င္တာေတြအကုန္ေကၽြးပါ။
အဲလ္ဗီြ ပရာဒါ ဂူခ်ီအိတ္ေတြ ဝယ္ေပးပါ။
တစ္ႏွစ္မွာ ေလးခါေလာက္ ဗေကးရွင္းထြက္ေပးပါ။
ဖရာရီတို. မာစီးဒီးတို. လမ္ဘိုဂီနီတို. လင္မိုစင္း တို. ဝယ္ေပးပါ။
ရန္ကုန္ ေတဇတို.အိမ္နားမွာ အိမ္ၾကီးၾကီး ျခံက်ယ္က်ယ္ဝယ္ေပးပါ။
ေနာ္ေနာ္ေနာ္


း)
ခိုင္ေဝဇံ

ထိုင္း ညေစ်းမွာ အမွတ္တရ
 :):)
 Simply happy
teddy bear and chocolate


teddy bear with his initials on the arm. how cute is that?
Cute chocos
Happy me!!

Sorry that i look bad in both pics.. taken after coming back from work .. so in fact,  it is quite amazing i still look this good after  working my butt off in 12 hour tiring job

Anyway, thanks dearie for lovely gifts.

ဝက္ေျခေထာက္ေခါက္ဆဲြျပဳတ္

အခုတေလာ အိမ္မွာပဲ စားစားျဖစ္တယ္။ အျပင္ထြက္ျပီး မစားျဖစ္ဘူးရယ္။ မိုးေတြဆက္တိုက္ရြာေနတာလဲပါတယ္။  ဒီေတာ့ အသစ္တင္စရာ ဘေလာ့ပို.စ္က မရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေတာ့ ကိုယ္စဥ္းစားမိတယ္။ အျပင္ထြက္ျပီး မစားရရင္ပဲ ရက္စေတာရင့္တက္မစားရင္ ပဲ ကိုယ့္မွာေရးစရာမရွိေတာ့ဘူးလား။ စားေသာက္ဆိုင္ ရီဗ်ဴးေတြပဲ ေရးေနေတာ့မွာလား။ အစားအေသာက္ ဘေလာ့ဂါလုပ္ခ်င္တဲ့လူတစ္ေယာက္က ကိုယ္တိုင္ေကာ ခ်က္ဖို.ျပဳတ္ဖို. မတတ္သင့္ဘူးလား။ ကိုယ္တိုင္ အစားအေသာက္ ခ်က္နည္းျပဳတ္နည္း အသစ္ေတြကိုေကာ ထြင္လို.မရဘူးလား။ ဒီလို စဥ္းစားမိျပီးတဲ့ ေနာက္မွာ ကိုယ္နည္းနည္းအားတက္လာတယ္။ ကိုယ္အိမ္မွာ ဟုိဟို ဒီဒီခ်က္စားတာေလးေတြရွိတာပဲ။ တင္လုိ.ရတာပဲ။ ျပီးေတာ့ ပရက္တီကယ္ ျဖစ္တယ္။ သူလိုကိုယ္လို တကိုယ္တည္း အပ်ဳိၾကီး အိုဗာဆီးမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ လူေတြ အလြယ္တကူလုပ္လို.ရတယ္။ ဘာလို.လဲဆိုေတာ့
၁။ ခက္ခက္ခဲခဲ ခ်က္ျပဳတ္စားရတဲ့ ဟာေတြ ကိုယ္မစားဘူး။ အဲေလာက္ထိ မခ်က္တတ္ဘူး။ မိနစ္ ၂၀ စားဖို.ေသာက္ဖို.အတြက္ ၁၀နာရီေလာက္ ခ်က္ရတဲ့ ဟာေတြကို ခ်က္ကို မေနေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္ကုန္မခံဘူး။
၂။ ကိုယ္ခ်က္တဲ့နည္း ေတြက လြယ္တယ္။ သံုးတဲ့ ပစၥည္းေတြက ရလြယ္တယ္။ ဟုိ စမံုစပါး ထည့္ရမယ္။ ဖာလာစိ ထည့္ရမယ္။ ဘယ္အရြက္မွထည့္ရမယ္ ဆိုတာေတြမပါဘူး။
၃။ ကိုယ္ခ်က္တဲ့နည္းေတြက ဘယ္သူမွမသိဘူး။ မသိဆို စိတ္ကူးေပါက္ရာ ေပါက္ကရေလးဆယ္ ခ်က္တာကိုး။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္းတယ္။
၄။ ရခိုင္ သုပ္၊ခ်က္ ကိုေဘ့စ္လုပ္တဲ့ အတြက္ ခ်ဥ္ခ်ဥ္ ငံငံ စပ္စပ္နဲ. အအီေျပတယ္။ အမ်ား ပါးစပ္နဲ.တည့္တယ္။
၅။ အစားစံု စားတဲ့အတြက္ ခ်က္တဲ့ စတိုင္ေတြက Fusion လ္ိုျဖစ္သြားတယ္။ ျမန္မာခ်က္တစ္ခုတည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ပ်င္းစရာမေကာင္းဘူး။
၆။ အစတုန္းက ကိုယ့္ဟာကို ဒီေလာက္ေတာ္မွန္းမသိဘူး။ ဒါေတြခ်ေရးျပီးမွ ငါေတာ္ေတာ္ေတာ္ပလား ဆိုတာ သိတယ္။

အန္းနီးေဝး . ဟီးဟီး။ ဒီေန.မနက္က အိပ္ရာက မႏိုးစဖူး မနက္ ၅ နာရီခဲြႏိုးတယ္။ ႏိုးမွာေပါ့ တျမန္မေန.က ႏိုက္ဂ်ဴတီဆိုေတာ့ မေန.က တစ္ရက္လံုး ကုလားေသ ကုလားေမာ အိပ္ျပီး ညေန၆နာရီမွ ႏိုးတာၾကီးကို။ ႏိုးႏိုးခ်င္း ဗိုက္ဆာတာ အတင္းပဲ။ ထမင္းလဲ မစားခ်င္ဘူး။ ေနာက္မွာ ဝက္ေျခေထာက္တစ္ထုပ္ ဝယ္ထားတာ သတိရတယ္။ ဝက္ေျခေထာက္ၾကာဇံ လိုမ်ဳိးလုပ္စာရရင္ ေကာင္းမယ္ လို. စိတ္ကူးျပီး အိပ္ရာက ကမန္းကတမ္းထ ခ်က္မဲ့အိုးထဲ ေရေႏြးထည့္က်ဳိ၊ ဝက္သားထည့္ ၊ ဂ်င္း တက္ထည့္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴအၾကီး ၄ ၅ ျခမ္းေလာက္ထည့္ျပီး မီးေအးေအးနဲ. က်ဳိထားလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ အိပ္ရာထဲျပန္လာ ျပန္ႏွပ္တာေပါ့။


နာရီဝက္ေလာက္က်ေတာ့မွ ၾကက္သြန္နီဥ အေသး ၃ ဥ ေလာက္ေကာက္ထည့္ျပီး ဆားအခ်ုဳိမွုန္.ထည့္ ျပီးတစ္ခါ ပစ္ထားလိုက္ျပန္ေရာ။ ၾကက္သြန္နီက ဟင္းကို ခ်ဳိေစတယ္။ ခဏေနျမည္းၾကည့္ေတာ့ ဝက္သားက အသံုးမက်တာ မခ်ဳိဘူး။ လူကိုေဒါသေတြထြက္ေကာပဲ။ ေနာက္ထက္ မိနစ္၂၀ ေလာက္ေစာင့္ေတာ့မွ ဟင္းရည္ကေမႊးျပီး အနံ.ထြက္လာတယ္။ အေပါ့အငံျမည္းၾကည့္ေတာ့ အေတာ္ပဲ။ ဟင္းရည္လည္းခ်ဳိတယ္။

တကယ္လုိ. ေခါက္ဆဲြကို တစ္ခါတည္းထည့္ျပဳတ္လုိက္ရင္ ၾကာရင္ ပြသြားျပီး စားမေကာင္းေတာ့ဘူး။ ကိုယ္တေယာက္စာ ခ်က္တာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဟင္းရည္အိုးက အၾကီးၾကီးပါ။ ဝက္ေျခေထာက္တစ္ေခ်ာင္းလံုးဆိုေတာ့ ၆ဖဲ့ေလာက္ရွိတာေပါ့။ ဒီေတာ့ ကိုယ္က ေျခြျပီးစားမယ္လို.စိတ္ကူးတယ္။ က်န္ရင္ ဘူးနဲ.သိမ္းေရခဲသတၱာထဲထည့္ျပီး ျပန္ေႏႊးစားလုိ.ရတယ္ေလ။ ဒါနဲ.ပဲ အိုးအေသးထဲကို ဝက္ေျခေထာက္တစ္ဖဲ့နဲ. ဟင္းရည္ယူျပီးထည့္တယ္။ ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ. ငရုတ္ေကာင္းညက္ေအာင္ ေရာေထာင္းျပီး ခြက္ေသးေသးတစ္ခုမွာထည့္တယ္။ အဲဒီအေထာင္း နည္းနည္းယူျပီး ဟင္းရည္မွာခပ္တယ္။

 ျပီးေတာ့ ေခါက္ဆဲြေျခာက္ထုပ္ (ရယ္ဒီမိတ္မဟုတ္) ကို တစ္ခါတည္း ထည့္ျပဳတ္တယ္။ ရယ္ဒီမိတ္ ေခါက္ဆဲြေျခာက္က ေခါက္ဆဲြေတြက ေတာက္ဆတ္ဆတ္နဲ. စားလို.မရဘူး။  ခု ေခါက္ဆဲြေျခာက္ထုပ္က ေပ်ာ့အိျပီးေတာ့ အရမ္းစားလို.ေကာင္းတယ္။ ျပဳတ္လုိက္ရင္ ဆန္နံ. လိုလုိ ေမႊးေမႊးေလးအန႔ံရတယ္။ ေစ်းဆိုင္တိုင္းမွာရတယ္။ ထုိင္ဝမ္ဘက္က ဝင္တာေတြ ပိုေကာင္းတယ္။


White Jade Noodle ပါ။ လိုခ်င္ရင္ဝယ္လို.၇ေအာင္။ ကဲ နံနံပင္မရွိ၊ ပဲရြက္ေတြဘာေတြမရွိ၊ ငရုတ္သီးေထာင္းမရွိေတာ့ ရွိတဲ့ ဆီခ်က္ကေလး အေပၚကတင္ျပီး ျဖစ္သလုိ စားလုိက္ရတာေပါ့။
စားလို.ေကာင္းမဲ့ပံုေလး ေပါက္တယ္ဟုတ္။ အဟင္း အဟင္း။ ဒီေလာက္ေတာ့ ရွိမွာေပါ့။ ဒီလိုခ်က္ရင္ နံနံပင္ ေလးအုပ္ရင္ေကာင္းတယ္။ ေခါက္ဆဲြျပဳတ္တုန္း ပဲရြက္စိ္မ္းစိမ္းေလးေတြ ထည့္ျပဳတ္ရင္လည္း အရသာရွိတယ္။ မႏၱေလးဘက္မွာ ငရုတ္သီးေထာင္းေလးနဲ.တဲြစားတယ္။ အခ်ဳိျပဳတ္တာဆိုေတာ့ အရသာေလးစံုသြားေအာင္ေပါ့။ ကိုယ္ကေတာ့ ၾကက္သြန္ျဖဴ ငရုတ္ေကာင္းေထာင္းေလးထည့္ထားတယ္။ အနံ.ပိုေမႊးျပီးနည္းနည္း ပူသြားတာေပါ့။ ရခိုင္စတိုင္။
ေနာက္အိမ္ေရွ.က ဆုိဖာေပၚထုိင္ မနက္ခင္းသတင္းေလးၾကည့္ျပီး နားနားေနေနစားစားေသာက္ေသာက္ေပါ့။ း)
ေခါက္ဆဲြက အိအိေထြးေထြး ကေလး။ အရသာရွိတယ္။
ဝက္သားကလည္း စိမ္ျပီးျပဳတ္ထားတာဆိုေတာ့ အိေနတာပဲ။  အိမ္မွာလုပ္စားၾကည့္ေလ။ ဘာမွမယ္မယ္ရရထည့္စရာမလိုဘူး။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္နည္းနည္းၾကာေတာ့ ပိတ္ရက္ပဲလုပ္ၾကေပါ့။ အလုပ္သြားရတဲ့ ရက္ဆိုရင္ေတာ့ မကိုက္ဘူး။ း) ေနာက္ေန.မွ ကင္ခ်ီသုပ္တာတင္အံုးမယ္။

စားႏိုင္ရင္ကိုယ့္ဖို.
ခိုင္ေဝဇံ

ရန္ကုန္လမ္းေဘးစာ

လမ္းေဘးစာ လို.ေျပာလို. အထင္ေသးျပီးေျပာတယ္ မထင္ပါနဲ.။ တျမတ္တႏိုးကို စားခဲ့တာပါ။ ဒီလို လမ္းေဘးစာေတြေလာက္ စားလို.ေကာင္းတာ၊ အမယ္စံုတာ မရွိဘူး။ မုန္.ေစ်းတန္းေတြ.လို.ကေတာ့ ေပ်ာ္မွေပ်ာ္ပဲ။ တခ်ဳိ.က ေျပာတယ္။ လမ္းေဘးက ဟာေတြမစားနဲ.တဲ့။ ေရာဂါျဖစ္တယ္တဲ့။ ကိုယ့္အထင္ကေတာ့ ပူပူေႏြးေႏြး ခုကမီးဖိုေပၚကခ်တာဆိုရင္ အကုန္ေကာင္းတာပဲ။ ပိုးေသျပီးသား။ ေရြးစားေပါ့။ ဆိုင္ခန္းၾကီးဘယ္ေလာက္ပဲ သားနားသားနား အရသာမေကာင္းလို.ကေတာ့ ဘယ္သူမွ စားမွာမဟုတ္ဘူး။ လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိး  ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ ျမိဳ.တစ္ျမိဳ.ရဲ့ Culture ကိုသိခ်င္ရင္ လမ္းမွာ ဘာမုန္.ေတြေရာင္းလဲ ၾကည့္ရတယ္လို. Andrew Zimmons ထင္ပ သူ.ရဲ. အစားအေသာက္ Chanel တစ္ခုမွာေျပာသြားတယ္။ ဆိုင္ၾကီး ကနားၾကီးသြားျပီ ေဟာ့ေပါ့ေတြစားတာထက္ ေရမုန္.၊ မုန္.ေပါင္း၊ မုန္.ဖက္ထုပ္ေတြကို လမ္းေဘးက ဆိုင္ေတြ ေအာ္ေရာင္းသည္ေတြဆီမွာ ဝယ္စားလိုက္ခ်င္တယ္။ ဘုရားပဲြမုန္.ေစ်းတန္းတစ္ခုမွာ ေရာင္းေနတဲ့ မုန္.မ်ဳိးစံုထဲက ဟိုဟာနည္းနည္း ဝယ္စားလိုက္ ဒီဟာနည္းနည္းဝယ္စားလိုက္ လုပ္ရတဲ့ အရသာက ဘယ္ဟိုတယ္တက္စားတာနဲ.မွ မလဲႏိုင္ဘူး။

ဒီတစ္ေခါက္ရန္ကုန္ျပန္တုန္းက မွတ္မွတ္ရရ စားခဲ့ ေသာက္ခဲ့တာေလးေတြကို ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ဒါကေတာ့ ေပါေပါပဲပဲ တစ္ေခ်ာင္း ၅၀ တန္အိမ္နားက ဝက္သားတုတ္ထိုးပါ။ တုတ္ထိုးေကာင္းမေကာင္းဆိုတာ ေဆာ့စ္နဲ.ဆိုင္မယ္ထင္တယ္။ တုတ္ထိုးကေကာင္းေပမဲ့ ေဆာ့စ္ က သိပ္မေကာင္းဘူး။ စားလို.ေတာ့ ရပါတယ္။ း) မႏၱေလးစတိုင္ေပါ့။ အရည္ပါေသာက္လို.ရတယ္။ အဲဒီလို လမ္းေဘးမွာ ခံုပုေလးမွာထိုင္ျပီး ဝက္သားတုတ္ထိုး ဗန္းၾကီးကို အရသာခံၾကည့္ျပီး စားခ်င္တာၾကာလွေပါ့။ ေဆာ့စ္ေလးနဲ.တို.လိုက္ ဥတစ္လံုးၾကက္သြန္ေလးကိုက္လိုက္ ေရေႏြးၾကမ္းေလးေသာက္လိုက္နဲ.။ ေလာကနိဗန္ဆိုတာ အဲသာကိုေခၚသကြဲ.။
ဒါကေတာ့ ရန္ကုန္စတိုင္ဝက္သားတုတ္ထိုး။ ဆီေၾကာ္ထားတာ။ ဟင္းခ်ဳိေသာက္လို.မရဘူး။ စိမ္းလန္းစိုေျပမွာရွိျပီး ရန္ကုန္မွာနာမည္ၾကီးလို.ေျပာတယ္။ တစ္ေခ်ာင္း ၂၀၀ ေပးရတယ္။ ေကာင္ေလး ၃ ေယာက္ေလာက္ သန္.သန္.ျပန္.ျပန္.ဝတ္စားျပီး ေရာင္းပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္လည္း ဆက္ဆံေရးခ်ဳိသာတယ္။ ေရေႏြးၾကမ္းကို ေတာင္းဖို.မလိုေအာင္ လိုက္ျဖည့္ေပးတယ္။ စားလို.ေကာင္းပါတယ္။ အဲ ေဆာ့စ္က ထံုးစံအတိုင္း တစ္ခုခုလိုေနသလို ခံစားရတယ္။ ေကၽြးေမြးျပဳျပဳတဲ့  ခိုင္ခိုင့္ကို ေကၽးဇူးပါ။
ဒါကေတာ့ ဆိတ္သားတုတ္ထိုး။ ဝက္သားတုတ္ထိုးထက္ေတာင္ ပိုၾကိဳက္ခ်င္တယ္။ ဆိတ္သားျပဳတ္ရည္မွာ ေရွာက္ရြက္ကေလးထည့္ထားေတာ့ ေမႊးခ်က္ကကမ္းကုန္ပဲ။ ကိုယ္ဆို ၂ မီတာ ေလာက္ကျဖတ္သြားရင္ မေနႏိုင္ဘူး။ ဝင္ဝင္စားရတယ္။ ဆိတ္အူ ၊ အရြတ္၊ ဝမ္းတြင္းသားေတြက ထဳတ္ထဳတ္ နဲ. အရမ္းစားလို.ေကာင္းတယ္။ ဟင္းရည္ကလည္း ေကာင္းမွေကာင္း။ ေဆာ့စ္လည္းအိုေက။ အျပစ္ေျပာစရာဆိုလို. မ်က္ႏွာထားတင္းတဲ့ ဆိုင္သည္မိန္းမရယ္၊ စားျပီးရင္ သြားၾကားညွပ္တာရယ္ပဲရွိတယ္။
ဆိတ္အူသုပ္ကေလးပါစားခဲ့ေသးတယ္။ ခ်ဥ္စပ္သုပ္ထားတာ။ း) ေအာ္ ဒါနဲ. အမဲသားတုတ္ထိုးလဲစားခဲ့ေသးတယ္။ အိမ္နားမွာပဲ။ ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆိတ္သားတုတ္ထိုးေလာက္မၾကိဳက္ဘူး။ ဓါတ္ပံု မ၇ိုက္ခဲ့ရဘူး။
ဟီးဟီး ဝါးတီးဆဲြလိုက္တာ တုတ္ေခ်ာင္း အစည္းလိုက္ထြက္သြားတယ္။
ေနာက္ ထန္းျမစ္ဖုတ္။ မန္းေလးမွာတုန္းက အရမ္းစားရတယ္။ မစားရတာၾကာေပါ့။ ခ်ဳိတိုတို ခါးသက္သက္အရာသာေလးနဲ.ေပါ့။ း) ဒါေပမဲ့ ရင္ျပည့္တယ္။ အစာေၾကေဆးေလး ငံုလုိက္ေတာ့ ျပီးသြားေရာ။
ေနာက္ပဲျမစ္ျပဳတ္။ စီးတယ္။ ခ်ဳိတယ္။ ပဲဆီေလးမွာ ႏွစ္လုိက္ေတာ့ ပဲဆီအနဲ.ေလးသင္းျပီး အင္မတန္အရသာရွိတာကိုး။

ပုရစ္က တစ္ေကာင္ ၅၀ ေတာင္ေပးရတယ္။ သိပ္စားလို.မေကာင္းပါဘူး။ ေၾကာ္တဲ့ဆီမသန္.လို.။ ပဲဆီေလးနဲ.ေၾကာ္မွေကာင္းတာ။ ေက်ာက္ျဖဴမွာေနတုန္းက မိုးဦးက်ေပါလုိက္တဲ့ပုရစ္။ တီဗီြၾကည့္ေနရင္းနဲ. ကိုယ့္ေရွ.သြားေနတဲ့ ပုရစ္ေတြကို လိုက္ဖမ္းျပီးေၾကာ္စားတာ တစ္အိုးၾကီးရတာ မွတ္မိေသးတယ္။ ခ်ဳိကခ်ဳိနဲ.။ ရန္ကုန္ပုရစ္ေတြက ဖြယ္ဖြယ္ၾကီးေတြ။
မုန္.ေပါင္းကေတာ့ ပဲြေစ်းတန္းက ဝယ္ခဲ့တာ။ အိမ္နားမွာ ဘုရားပဲြရွိလို.။ ဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္ေပမဲ့  ရန္ကုန္ကလူေတြရဲ. ဖုန္းထုတ္ၾကြားျပန္ျပီ ဆိုတဲ့ အၾကည့္ကို မခံႏိုင္လို. မရိုက္ခဲ့ရဘူး။ မဆိုးပါဘူး ။ စားလို.ေကာင္းတယ္။
ဖါလူဒါ။ ၈၀၀ ေတာင္ေပးရတယ္။ ရိတ္ခံရတယ္ လို.ထင္တာပဲ။ သိပ္ဆိုင္ၾကီးမွာ ေသာက္တာမဟုတ္ဘူး။ ရိုးရိုးအိမ္ဆိုင္ေလးမွာေသာက္တာကို။ အရသာကေတာ့ ဒီလိုပါပဲ။ ခ်ဳိတာေပါ့။
ဝက္ဆီဖတ္နဲ. မုန္.တီ။ ေက်ာက္ေျမာင္းမွာ ရခိုင္အစစ္ေတြေရာင္းတဲ့ ရခိုင္မုန္.တီ ေပါမွေပါ။ ဒါက အိမ္ဆိုင္ေလးပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲလိုဆိုင္ေတြမွာ မုန္.တီ မုန္.ဟင္းခါးစားရတာ စိတ္သိပ္မသန္.ဘူး။ ခြက္ေတြေဆးတဲ့ ပလတ္စတစ္ပံုးတစ္ခုထားျပီးေတာ့ ရွိသမွ်ခြက္ အဲမွာပဲ ႏွစ္ေဆး။ မည္းတူးေပက်ံေနတဲ့ အဝတ္စုတ္တစ္ခုနဲ. သုတ္လုိက္တယ္။ ေရကို က သန္.တဲ့ေရနဲ.မွ မေဆးပဲနဲ. ဘယ္လိုုလုပ္စင္ပမလဲ။ ျပီးေတာ့ ဆီေတြေဝ့ျပီး က်န္ေနတဲ့ခြက္ကို အဝတ္စနဲ.သုပ္တယ္။ ေဆးထားတဲ့ အဝတ္စလည္းမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဗမာျပည္မွာ အဲလိုဟာေတြ ေရြးေနရင္ စားစရာေတာင္ ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။ စားေသာက္ဆိုင္ၾကီးေတြလည္းအထင္မၾကီးနဲ။ ေနာက္ေဖးခန္းထဲမွာ ေဆးခ်င္သလိုေဆးေနတာ။ မျမင္ရတာပဲရွိတာ။ မ်က္စိစံုမွိတ္ျပီးေနာက္ထပ္အသုပ္တစ္ပဲြစားခဲ့ေသးတယ္။ ဟီးဟီး။
ဝက္ဆီဖတ္နဲ. ငါးဖတ္ေတြအမ်ားၾကီးနဲ. အာပူလွ်ာပူ အစိုသုပ္ေပးတယ္။ ရွလြတ္ ရွလြတ္။
း)
ကဲ ရွိသမွ်တင္ျပီးသြားပါျပီ။ မရိုက္ခဲ့ရတာေတြလည္း အမ်ားၾကီးပဲြ။ ပဲြေစ်းတန္းကို အမွတ္တရ ရိုက္ခဲ့ခ်င္တာ။ ေနာက္ တိုရွည္၊ မုန္.ပ်စ္စလက္၊ မုန္.လင္မယား၊ ထမနဲ ေတြကို ရိုက္ဖို.ေမ့ခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ရပါေစလုိ. ဆုေတာင္းေပးၾကအံုး။ အဲ့က်မွ ရိုက္ခဲ့ေပးမယ္ အဟီး။

စားႏိုင္ရင္ကိုယ့္ဖို.
ခိုင္ေဝဇံ

KISEKI Japanese Buffet Restaurant Review

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေကာင္းမွဳနဲ. KISEKI ကိုေရာက္သြားပါတယ္။  Orchard Road က The Heeren Center ေအာက္ထပ္မွာ ရွိတဲ့ outlet ပါ။ သြားတာ က တနလၤာေန.။ လူနည္းတယ္။  ေအးေအး ေဆးေဆးတိတ္ဆိတ္ျပီးေတာ့ စကားေျပာလို. ေကာင္းတဲ့ေနရာပါ။ ဆာကူရာတို.လို ရွဳပ္ရွပ္ခပ္ျပီး ပုဇြန္ေလးတစ္ေကာင္ရဖို. လုမေနရဘူး။ ဆိုင္ရဲ. အျပင္အဆင္ သားနားတယ္။ အရမ္း COZY ျဖစ္တယ္။ စဝင္တာနဲ. ပိုက္ဆံရွင္းရတယ္။ ဆုိင္ရဲ. AMBIENCE က ၁၀ ေပးရင္ ၉ ရႏို္င္တယ္။

စဝင္ဝင္ခ်င္းသတိထားမိတာကေတာ့ ဆာရွီမီ ေကာင္တာပါ။ နဂိုတည္းက ဆူရွီ ဆာရွီမီ ၾကိဳက္တဲ့သူဆိုေတာ့ ဘယ္မွမသြားခင္ ဆူရီွေကာင္တာ သြားေျပးၾကည့္ပါတယ္။ ငါးေတြလတ္တယ္။ ဆဲလ္မြန္၊ တူနာ ေလာက္ပဲ မွတ္မိတယ္။ Threadfin ေတြ.သလို.ပဲ။ ျပည္ၾကီးငါး။ ဒါေလာက္ပဲမွတ္မိျပီး က်န္တာေတြကေတာ့ ဘာငါးလဲ သိပ္မေသခ်ာေတာ့ဘူး။  ၾကည့္ရံုပဲ ၾကည့္ျပီး ဘာမွ မယူေသးပဲနဲ. တစ္ဆိုင္လံုး ေလွ်ာက္ၾကည့္ေသးတယ္။ အဲဒါ က အက်င့္။ မစားေသးခင္ အားလံုး စံုပလံုစိ ေနေအာင္ၾကည့္ေသးတာ။ ျပီးမွ ဘာျပီးရင္ ဘာစားမယ္ ဆိုတာကိ ု စိတ္ကူးနဲ. အစီအစဥ္ဆဲြတယ္။ စားေကာင္းတာေတြအားလံုးပါေအာင္ေပါ့။ ဘူေဖးဆိုင္ေရာက္ရင္ ထမင္းေၾကာ္တို. ၾကက္သားေၾကာ္တို. ေပါေပါပဲပဲေနရာတိုင္းမွာ ရတာေတြ မစားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ မစားဖူးတာ ဆန္းတာေလးေတြ လိုက္စားၾကည့္တာေပါ့။

ဆိုင္က ေတာ္ေတာ္ၾကီးျပီးေတာ့ သားနားတယ္။ ဝင္သြားတာနဲ. ေကာင္တာေလးေတြ ကိုယ္စီေတြ.တယ္။ အကင္ေကာင္တာ၊ ဆူရွီ နဲ. ဆာရွီမီေကာင္တာ၊ Salad ေကာင္တာ။ ျပီးေတာ့အရြက္ ပုဇြန္ေတြကို ေက်ာ္ေပးတဲ့ တာပန္ယာကီလိုပံုစံမ်ဳိး ေကာင္တာ၊ Pasta ေကာင္တာရယ္။ ဆာေတးေကာင္တာ။ ထမင္းဟင္းစားခ်င္သူေတြအတြက္ေကာင္တာတစ္ခု။ ျပီးေတာ့ စြပ္ျပုတ္ နဲ. ေဟာ့ေပါ့ေကာင္တာ။ ေနာက္ ဒင္းဆမ္း ေကာင္တာ။ အေအးနဲ. အိုက္စကရင္း အခ်ဳိပဲြေကာင္တာေတြ ေတြ.ခဲ့တယ္။ အဟီး ဒါမ်ဳိးက် စံုစိေနေအာင္ မွတ္မိတယ္ေတြ.လား။ ထံုးစံအတိုင္း စကားသိပ္မမ်ားပဲ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ေပးၾကည့္ပါမယ္။




ဒါကေတာ့ ဆိုင္တြင္း အျပင္အဆင္ လက္လွမ္းမီသမွ် ရိုက္ခဲ့တာ။

ဆူရွီေကာင္တာ။ ရိုက္တဲ့အခ်ိန္က ဆိုင္သိမ္းခ်ိန္ျဖစ္လို. ကုန္ေတာင္ကုန္ေတာ့မယ္။

ဆာရီွမီငါးေတြ အမ်ားၾကီးထဲက ၾကိဳက္တာေလးေတြပါ။ လတ္ဆတ္တဲ့အတြက္ စားရတာ အရသာရွိပါတယ္။ တူနာ ငါးကေတာ့ အစိမ္းမဟုတ္ဘူး။ Soya ေဆာ့စ္ေလးထဲ့ျပီး Seasame seeds ေလးေတြျဖဴးေပးထားျပီး ၾကက္သြန္ျမိတ္ကေလး ေတာ့စ္လုပ္ထားတယ္။  တူနာ သိပ္မၾကိဳက္ေပမဲ့ ခုကေမႊးျပီး (သူမ်ားကေတာ့ ညွီတယ္တဲ့ ဟီးဟီး) ပိုခ်ဳိေတာ့ စားခဲ့တာ အမ်ားၾကီးပဲ။
အဟီး သြားရည္ယိုခ်င္စရာေလး။
ေနာက္ Salad ေကာင္တာ ကိုသြားၾကည့္တယ္။


ပင္လယ္စာၾကိဳက္သူဆိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း Salad ေကာင္တာက ျပဳတ္ျပီး အေအးခံထားတဲ့ Cold Crab  ပုဇြန္နဲ. Oyster ေတြယူခ်လာတယ္။ အဲဒီေလာက္ထိ အရသာမရွိပါဘူး။ လတ္ေပမဲ့ ပလိန္း ျပဳတ္ျပီးေတာ့ ေရခဲေပၚတင္ထားတာဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ဖြယ္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ စားလို.ရပါတယ္။

ေနာက္စားျဖစ္ခဲ့တာက တယ္ရီယာကီ ေဆာ့စ္နဲ. ကင္ထားတဲ့ ပုဇြန္ကင္နဲ. အမဲသား၊ ဝက္သားလႊာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေဆာ့စ္က အရသာရွိတယ္။ အကင္ေတြကို median rare ေလာက္ပဲလုပ္ေပးပါတယ္။ အရမ္းက်က္ေအာင္ ကင္ခ်င္ရင္ ကင္တဲ့သူကို ေျပာခဲ့ရပါတယ္။
ပဲပင္ေပါက္ ပဲရြက္ေၾကာ္။
ဆာေတးက စားလို.ေကာင္းတယ္။ အမ်ားၾကီးရွိေပမဲ့ ဗိုက္တင္းေနျပီဆိုေတာ့ ကုန္သေလာက္ပဲယူခဲ့တယ္။

 ေနာက္ေဟာ့ေပါ့ စားတယ္။ ခ်ဳိတိုတို ဆိုယာေဆာ့စ္နဲ.လုပ္ေပမဲ့ ေသာက္လို. ေကာင္းတယ္။ စြပ္ ၁၀ မ်ဳိးေလာက္ရွိတယ္။ ပါတာေလးေတြကေတာ့ သိပ္မကြာပါဘူး။ Seafood စြပ္ပဲ ေသာက္ခဲ့တယ္။
ေနာက္ဆံုး Main Course အစာပိတ္ကေတာ့ ဂ်ပန္စတိုင္ ၾကက္ဥေၾကာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကက္ဥကို အထဲက Ham ထည့္ျပီးေတာ့ အေပၚက katsuobushi (dried bonito flakes) ေလး ျဖဴးထားတာ။ စားလို.ေကာင္းတယ္။ ဆိုင္ရဲ. ရီဗ်ဴးေတြ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့မွ ဒီဟင္းက Major Highlight ျဖစ္တာသိတယ္။

ေနာက္အခ်ဳိပဲြေတြလာမယ္။
ဒီနားမွာကေတာ့ Black and white chocolate fondue sauce ေတြလုပ္ေပးထားတယ္။ နဂိုတည္းက ေခ်ာကလက္ ကေရဇီ မဟုတ္လုိ. မစားျဖစ္ခဲ့ဘူး။
အိုက္စကရင္နဲ.ကိတ္ေကာင္တာ။

နည္းနည္းပဲစားခဲ့တယ္။ အဲေလာက္ထိ အခ်ဳိပဲြခေရဇီမဟုတ္လုိ.ပါ။ ျပီးေတာ့ အစားအေသာက္ေတြမကုန္ရင္ ပိုက္ဆံျပန္ေပးရမယ္လို.ေရးထားတာေၾကာင့္လဲ ဇြတ္မယူရဲဘူး။ ဟီးဟီး။

စိတ္ဝင္စားလို. စားခ်င္သူမ်ား Kiseki ဆုိင္ရဲ. ရီဗ်ဴးေတြ လိပ္စာ ဒီေတးလ္ေတြကို ဒီမွာၾကည့္လုိ.ရပါတယ္။
ေစ်းႏွဳန္းကေတာ့ 35$ per pax ပါ။ ဘူေဖးအခ်ိန္ကေတာ့ ညေန ၆နာရီကေန ၁၀နာရီခဲြထိပါ။

ဆုိင္ေရွ.မွာအမွတ္တရ

ဒီဆိုင္ကို ၁၀ မွာ ၇ ေလာက္ rate လုပ္ထားပါတယ္။ အဓိကေတာ့ Great Ambience. အစားအေသာက္လတ္ဆတ္တယ္။ ဆားဗစ္ ေကာင္းတယ္။ သူငယ္ခ်င္း အရင္း ၃ ၄ ေယာက္နဲ. စကားလက္ဆံုက်ဖို.ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေမြးေန.ပဲြလုပ္ဖို.ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ Business Partners ေတြနဲ. စားရင္းေသာက္ရင္း အလုပ္အေၾကာင္းေဆြးေႏြးဖို.ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သင့္ေတာ္ပါတယ္။ 

စားႏိုင္ရင္ကိုယ့္ဖို.
ခိုင္ေဝဇံ