ရန္ကုန္လမ္းေဘးစာ

လမ္းေဘးစာ လို.ေျပာလို. အထင္ေသးျပီးေျပာတယ္ မထင္ပါနဲ.။ တျမတ္တႏိုးကို စားခဲ့တာပါ။ ဒီလို လမ္းေဘးစာေတြေလာက္ စားလို.ေကာင္းတာ၊ အမယ္စံုတာ မရွိဘူး။ မုန္.ေစ်းတန္းေတြ.လို.ကေတာ့ ေပ်ာ္မွေပ်ာ္ပဲ။ တခ်ဳိ.က ေျပာတယ္။ လမ္းေဘးက ဟာေတြမစားနဲ.တဲ့။ ေရာဂါျဖစ္တယ္တဲ့။ ကိုယ့္အထင္ကေတာ့ ပူပူေႏြးေႏြး ခုကမီးဖိုေပၚကခ်တာဆိုရင္ အကုန္ေကာင္းတာပဲ။ ပိုးေသျပီးသား။ ေရြးစားေပါ့။ ဆိုင္ခန္းၾကီးဘယ္ေလာက္ပဲ သားနားသားနား အရသာမေကာင္းလို.ကေတာ့ ဘယ္သူမွ စားမွာမဟုတ္ဘူး။ လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိး  ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ ျမိဳ.တစ္ျမိဳ.ရဲ့ Culture ကိုသိခ်င္ရင္ လမ္းမွာ ဘာမုန္.ေတြေရာင္းလဲ ၾကည့္ရတယ္လို. Andrew Zimmons ထင္ပ သူ.ရဲ. အစားအေသာက္ Chanel တစ္ခုမွာေျပာသြားတယ္။ ဆိုင္ၾကီး ကနားၾကီးသြားျပီ ေဟာ့ေပါ့ေတြစားတာထက္ ေရမုန္.၊ မုန္.ေပါင္း၊ မုန္.ဖက္ထုပ္ေတြကို လမ္းေဘးက ဆိုင္ေတြ ေအာ္ေရာင္းသည္ေတြဆီမွာ ဝယ္စားလိုက္ခ်င္တယ္။ ဘုရားပဲြမုန္.ေစ်းတန္းတစ္ခုမွာ ေရာင္းေနတဲ့ မုန္.မ်ဳိးစံုထဲက ဟိုဟာနည္းနည္း ဝယ္စားလိုက္ ဒီဟာနည္းနည္းဝယ္စားလိုက္ လုပ္ရတဲ့ အရသာက ဘယ္ဟိုတယ္တက္စားတာနဲ.မွ မလဲႏိုင္ဘူး။

ဒီတစ္ေခါက္ရန္ကုန္ျပန္တုန္းက မွတ္မွတ္ရရ စားခဲ့ ေသာက္ခဲ့တာေလးေတြကို ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ဒါကေတာ့ ေပါေပါပဲပဲ တစ္ေခ်ာင္း ၅၀ တန္အိမ္နားက ဝက္သားတုတ္ထိုးပါ။ တုတ္ထိုးေကာင္းမေကာင္းဆိုတာ ေဆာ့စ္နဲ.ဆိုင္မယ္ထင္တယ္။ တုတ္ထိုးကေကာင္းေပမဲ့ ေဆာ့စ္ က သိပ္မေကာင္းဘူး။ စားလို.ေတာ့ ရပါတယ္။ း) မႏၱေလးစတိုင္ေပါ့။ အရည္ပါေသာက္လို.ရတယ္။ အဲဒီလို လမ္းေဘးမွာ ခံုပုေလးမွာထိုင္ျပီး ဝက္သားတုတ္ထိုး ဗန္းၾကီးကို အရသာခံၾကည့္ျပီး စားခ်င္တာၾကာလွေပါ့။ ေဆာ့စ္ေလးနဲ.တို.လိုက္ ဥတစ္လံုးၾကက္သြန္ေလးကိုက္လိုက္ ေရေႏြးၾကမ္းေလးေသာက္လိုက္နဲ.။ ေလာကနိဗန္ဆိုတာ အဲသာကိုေခၚသကြဲ.။

ဒါကေတာ့ ရန္ကုန္စတိုင္ဝက္သားတုတ္ထိုး။ ဆီေၾကာ္ထားတာ။ ဟင္းခ်ဳိေသာက္လို.မရဘူး။ စိမ္းလန္းစိုေျပမွာရွိျပီး ရန္ကုန္မွာနာမည္ၾကီးလို.ေျပာတယ္။ တစ္ေခ်ာင္း ၂၀၀ ေပးရတယ္။ ေကာင္ေလး ၃ ေယာက္ေလာက္ သန္.သန္.ျပန္.ျပန္.ဝတ္စားျပီး ေရာင္းပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္လည္း ဆက္ဆံေရးခ်ဳိသာတယ္။ ေရေႏြးၾကမ္းကို ေတာင္းဖို.မလိုေအာင္ လိုက္ျဖည့္ေပးတယ္။ စားလို.ေကာင္းပါတယ္။ အဲ ေဆာ့စ္က ထံုးစံအတိုင္း တစ္ခုခုလိုေနသလို ခံစားရတယ္။ ေကၽြးေမြးျပဳျပဳတဲ့  ခိုင္ခိုင့္ကို ေကၽးဇူးပါ။

ဒါကေတာ့ ဆိတ္သားတုတ္ထိုး။ ဝက္သားတုတ္ထိုးထက္ေတာင္ ပိုၾကိဳက္ခ်င္တယ္။ ဆိတ္သားျပဳတ္ရည္မွာ ေရွာက္ရြက္ကေလးထည့္ထားေတာ့ ေမႊးခ်က္ကကမ္းကုန္ပဲ။ ကိုယ္ဆို ၂ မီတာ ေလာက္ကျဖတ္သြားရင္ မေနႏိုင္ဘူး။ ဝင္ဝင္စားရတယ္။ ဆိတ္အူ ၊ အရြတ္၊ ဝမ္းတြင္းသားေတြက ထဳတ္ထဳတ္ နဲ. အရမ္းစားလို.ေကာင္းတယ္။ ဟင္းရည္ကလည္း ေကာင္းမွေကာင္း။ ေဆာ့စ္လည္းအိုေက။ အျပစ္ေျပာစရာဆိုလို. မ်က္ႏွာထားတင္းတဲ့ ဆိုင္သည္မိန္းမရယ္၊ စားျပီးရင္ သြားၾကားညွပ္တာရယ္ပဲရွိတယ္။

ဆိတ္အူသုပ္ကေလးပါစားခဲ့ေသးတယ္။ ခ်ဥ္စပ္သုပ္ထားတာ။ း) ေအာ္ ဒါနဲ. အမဲသားတုတ္ထိုးလဲစားခဲ့ေသးတယ္။ အိမ္နားမွာပဲ။ ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆိတ္သားတုတ္ထိုးေလာက္မၾကိဳက္ဘူး။ ဓါတ္ပံု မ၇ိုက္ခဲ့ရဘူး။

ဟီးဟီး ဝါးတီးဆဲြလိုက္တာ တုတ္ေခ်ာင္း အစည္းလိုက္ထြက္သြားတယ္။

ေနာက္ ထန္းျမစ္ဖုတ္။ မန္းေလးမွာတုန္းက အရမ္းစားရတယ္။ မစားရတာၾကာေပါ့။ ခ်ဳိတိုတို ခါးသက္သက္အရာသာေလးနဲ.ေပါ့။ း) ဒါေပမဲ့ ရင္ျပည့္တယ္။ အစာေၾကေဆးေလး ငံုလုိက္ေတာ့ ျပီးသြားေရာ။

ေနာက္ပဲျမစ္ျပဳတ္။ စီးတယ္။ ခ်ဳိတယ္။ ပဲဆီေလးမွာ ႏွစ္လုိက္ေတာ့ ပဲဆီအနဲ.ေလးသင္းျပီး အင္မတန္အရသာရွိတာကိုး။

ပုရစ္က တစ္ေကာင္ ၅၀ ေတာင္ေပးရတယ္။ သိပ္စားလို.မေကာင္းပါဘူး။ ေၾကာ္တဲ့ဆီမသန္.လို.။ ပဲဆီေလးနဲ.ေၾကာ္မွေကာင္းတာ။ ေက်ာက္ျဖဴမွာေနတုန္းက မိုးဦးက်ေပါလုိက္တဲ့ပုရစ္။ တီဗီြၾကည့္ေနရင္းနဲ. ကိုယ့္ေရွ.သြားေနတဲ့ ပုရစ္ေတြကို လိုက္ဖမ္းျပီးေၾကာ္စားတာ တစ္အိုးၾကီးရတာ မွတ္မိေသးတယ္။ ခ်ဳိကခ်ဳိနဲ.။ ရန္ကုန္ပုရစ္ေတြက ဖြယ္ဖြယ္ၾကီးေတြ။

မုန္.ေပါင္းကေတာ့ ပဲြေစ်းတန္းက ဝယ္ခဲ့တာ။ အိမ္နားမွာ ဘုရားပဲြရွိလို.။ ဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္ေပမဲ့  ရန္ကုန္ကလူေတြရဲ. ဖုန္းထုတ္ၾကြားျပန္ျပီ ဆိုတဲ့ အၾကည့္ကို မခံႏိုင္လို. မရိုက္ခဲ့ရဘူး။ မဆိုးပါဘူး ။ စားလို.ေကာင္းတယ္။

ဖါလူဒါ။ ၈၀၀ ေတာင္ေပးရတယ္။ ရိတ္ခံရတယ္ လို.ထင္တာပဲ။ သိပ္ဆိုင္ၾကီးမွာ ေသာက္တာမဟုတ္ဘူး။ ရိုးရိုးအိမ္ဆိုင္ေလးမွာေသာက္တာကို။ အရသာကေတာ့ ဒီလိုပါပဲ။ ခ်ဳိတာေပါ့။

ဝက္ဆီဖတ္နဲ. မုန္.တီ။ ေက်ာက္ေျမာင္းမွာ ရခိုင္အစစ္ေတြေရာင္းတဲ့ ရခိုင္မုန္.တီ ေပါမွေပါ။ ဒါက အိမ္ဆိုင္ေလးပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲလိုဆိုင္ေတြမွာ မုန္.တီ မုန္.ဟင္းခါးစားရတာ စိတ္သိပ္မသန္.ဘူး။ ခြက္ေတြေဆးတဲ့ ပလတ္စတစ္ပံုးတစ္ခုထားျပီးေတာ့ ရွိသမွ်ခြက္ အဲမွာပဲ ႏွစ္ေဆး။ မည္းတူးေပက်ံေနတဲ့ အဝတ္စုတ္တစ္ခုနဲ. သုတ္လုိက္တယ္။ ေရကို က သန္.တဲ့ေရနဲ.မွ မေဆးပဲနဲ. ဘယ္လိုုလုပ္စင္ပမလဲ။ ျပီးေတာ့ ဆီေတြေဝ့ျပီး က်န္ေနတဲ့ခြက္ကို အဝတ္စနဲ.သုပ္တယ္။ ေဆးထားတဲ့ အဝတ္စလည္းမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဗမာျပည္မွာ အဲလိုဟာေတြ ေရြးေနရင္ စားစရာေတာင္ ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။ စားေသာက္ဆိုင္ၾကီးေတြလည္းအထင္မၾကီးနဲ။ ေနာက္ေဖးခန္းထဲမွာ ေဆးခ်င္သလိုေဆးေနတာ။ မျမင္ရတာပဲရွိတာ။ မ်က္စိစံုမွိတ္ျပီးေနာက္ထပ္အသုပ္တစ္ပဲြစားခဲ့ေသးတယ္။ ဟီးဟီး။

ဝက္ဆီဖတ္နဲ. ငါးဖတ္ေတြအမ်ားၾကီးနဲ. အာပူလွ်ာပူ အစိုသုပ္ေပးတယ္။ ရွလြတ္ ရွလြတ္။

း)

ကဲ ရွိသမွ်တင္ျပီးသြားပါျပီ။ မရိုက္ခဲ့ရတာေတြလည္း အမ်ားၾကီးပဲြ။ ပဲြေစ်းတန္းကို အမွတ္တရ ရိုက္ခဲ့ခ်င္တာ။ ေနာက္ တိုရွည္၊ မုန္.ပ်စ္စလက္၊ မုန္.လင္မယား၊ ထမနဲ ေတြကို ရိုက္ဖို.ေမ့ခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ရပါေစလုိ. ဆုေတာင္းေပးၾကအံုး။ အဲ့က်မွ ရိုက္ခဲ့ေပးမယ္ အဟီး။

စားႏိုင္ရင္ကိုယ့္ဖို.

ခိုင္ေဝဇံ

KISEKI Japanese Buffet Restaurant Review

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေကာင္းမွဳနဲ. KISEKI ကိုေရာက္သြားပါတယ္။  Orchard Road က The Heeren Center ေအာက္ထပ္မွာ ရွိတဲ့ outlet ပါ။ သြားတာ က တနလၤာေန.။ လူနည္းတယ္။  ေအးေအး ေဆးေဆးတိတ္ဆိတ္ျပီးေတာ့ စကားေျပာလို. ေကာင္းတဲ့ေနရာပါ။ ဆာကူရာတို.လို ရွဳပ္ရွပ္ခပ္ျပီး ပုဇြန္ေလးတစ္ေကာင္ရဖို. လုမေနရဘူး။ ဆိုင္ရဲ. အျပင္အဆင္ သားနားတယ္။ အရမ္း COZY ျဖစ္တယ္။ စဝင္တာနဲ. ပိုက္ဆံရွင္းရတယ္။ ဆုိင္ရဲ. AMBIENCE က ၁၀ ေပးရင္ ၉ ရႏို္င္တယ္။

စဝင္ဝင္ခ်င္းသတိထားမိတာကေတာ့ ဆာရွီမီ ေကာင္တာပါ။ နဂိုတည္းက ဆူရွီ ဆာရွီမီ ၾကိဳက္တဲ့သူဆိုေတာ့ ဘယ္မွမသြားခင္ ဆူရီွေကာင္တာ သြားေျပးၾကည့္ပါတယ္။ ငါးေတြလတ္တယ္။ ဆဲလ္မြန္၊ တူနာ ေလာက္ပဲ မွတ္မိတယ္။ Threadfin ေတြ.သလို.ပဲ။ ျပည္ၾကီးငါး။ ဒါေလာက္ပဲမွတ္မိျပီး က်န္တာေတြကေတာ့ ဘာငါးလဲ သိပ္မေသခ်ာေတာ့ဘူး။  ၾကည့္ရံုပဲ ၾကည့္ျပီး ဘာမွ မယူေသးပဲနဲ. တစ္ဆိုင္လံုး ေလွ်ာက္ၾကည့္ေသးတယ္။ အဲဒါ က အက်င့္။ မစားေသးခင္ အားလံုး စံုပလံုစိ ေနေအာင္ၾကည့္ေသးတာ။ ျပီးမွ ဘာျပီးရင္ ဘာစားမယ္ ဆိုတာကိ ု စိတ္ကူးနဲ. အစီအစဥ္ဆဲြတယ္။ စားေကာင္းတာေတြအားလံုးပါေအာင္ေပါ့။ ဘူေဖးဆိုင္ေရာက္ရင္ ထမင္းေၾကာ္တို. ၾကက္သားေၾကာ္တို. ေပါေပါပဲပဲေနရာတိုင္းမွာ ရတာေတြ မစားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ မစားဖူးတာ ဆန္းတာေလးေတြ လိုက္စားၾကည့္တာေပါ့။

ဆိုင္က ေတာ္ေတာ္ၾကီးျပီးေတာ့ သားနားတယ္။ ဝင္သြားတာနဲ. ေကာင္တာေလးေတြ ကိုယ္စီေတြ.တယ္။ အကင္ေကာင္တာ၊ ဆူရွီ နဲ. ဆာရွီမီေကာင္တာ၊ Salad ေကာင္တာ။ ျပီးေတာ့အရြက္ ပုဇြန္ေတြကို ေက်ာ္ေပးတဲ့ တာပန္ယာကီလိုပံုစံမ်ဳိး ေကာင္တာ၊ Pasta ေကာင္တာရယ္။ ဆာေတးေကာင္တာ။ ထမင္းဟင္းစားခ်င္သူေတြအတြက္ေကာင္တာတစ္ခု။ ျပီးေတာ့ စြပ္ျပုတ္ နဲ. ေဟာ့ေပါ့ေကာင္တာ။ ေနာက္ ဒင္းဆမ္း ေကာင္တာ။ အေအးနဲ. အိုက္စကရင္း အခ်ဳိပဲြေကာင္တာေတြ ေတြ.ခဲ့တယ္။ အဟီး ဒါမ်ဳိးက် စံုစိေနေအာင္ မွတ္မိတယ္ေတြ.လား။ ထံုးစံအတိုင္း စကားသိပ္မမ်ားပဲ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ေပးၾကည့္ပါမယ္။

ဒါကေတာ့ ဆိုင္တြင္း အျပင္အဆင္ လက္လွမ္းမီသမွ် ရိုက္ခဲ့တာ။

ဆူရွီေကာင္တာ။ ရိုက္တဲ့အခ်ိန္က ဆိုင္သိမ္းခ်ိန္ျဖစ္လို. ကုန္ေတာင္ကုန္ေတာ့မယ္။

ဆာရီွမီငါးေတြ အမ်ားၾကီးထဲက ၾကိဳက္တာေလးေတြပါ။ လတ္ဆတ္တဲ့အတြက္ စားရတာ အရသာရွိပါတယ္။ တူနာ ငါးကေတာ့ အစိမ္းမဟုတ္ဘူး။ Soya ေဆာ့စ္ေလးထဲ့ျပီး Seasame seeds ေလးေတြျဖဴးေပးထားျပီး ၾကက္သြန္ျမိတ္ကေလး ေတာ့စ္လုပ္ထားတယ္။  တူနာ သိပ္မၾကိဳက္ေပမဲ့ ခုကေမႊးျပီး (သူမ်ားကေတာ့ ညွီတယ္တဲ့ ဟီးဟီး) ပိုခ်ဳိေတာ့ စားခဲ့တာ အမ်ားၾကီးပဲ။

အဟီး သြားရည္ယိုခ်င္စရာေလး။

ေနာက္ Salad ေကာင္တာ ကိုသြားၾကည့္တယ္။

ပင္လယ္စာၾကိဳက္သူဆိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း Salad ေကာင္တာက ျပဳတ္ျပီး အေအးခံထားတဲ့ Cold Crab  ပုဇြန္နဲ. Oyster ေတြယူခ်လာတယ္။ အဲဒီေလာက္ထိ အရသာမရွိပါဘူး။ လတ္ေပမဲ့ ပလိန္း ျပဳတ္ျပီးေတာ့ ေရခဲေပၚတင္ထားတာဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ဖြယ္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ စားလို.ရပါတယ္။

ေနာက္စားျဖစ္ခဲ့တာက တယ္ရီယာကီ ေဆာ့စ္နဲ. ကင္ထားတဲ့ ပုဇြန္ကင္နဲ. အမဲသား၊ ဝက္သားလႊာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေဆာ့စ္က အရသာရွိတယ္။ အကင္ေတြကို median rare ေလာက္ပဲလုပ္ေပးပါတယ္။ အရမ္းက်က္ေအာင္ ကင္ခ်င္ရင္ ကင္တဲ့သူကို ေျပာခဲ့ရပါတယ္။

ပဲပင္ေပါက္ ပဲရြက္ေၾကာ္။

ဆာေတးက စားလို.ေကာင္းတယ္။ အမ်ားၾကီးရွိေပမဲ့ ဗိုက္တင္းေနျပီဆိုေတာ့ ကုန္သေလာက္ပဲယူခဲ့တယ္။

 ေနာက္ေဟာ့ေပါ့ စားတယ္။ ခ်ဳိတိုတို ဆိုယာေဆာ့စ္နဲ.လုပ္ေပမဲ့ ေသာက္လို. ေကာင္းတယ္။ စြပ္ ၁၀ မ်ဳိးေလာက္ရွိတယ္။ ပါတာေလးေတြကေတာ့ သိပ္မကြာပါဘူး။ Seafood စြပ္ပဲ ေသာက္ခဲ့တယ္။

ေနာက္ဆံုး Main Course အစာပိတ္ကေတာ့ ဂ်ပန္စတိုင္ ၾကက္ဥေၾကာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကက္ဥကို အထဲက Ham ထည့္ျပီးေတာ့ အေပၚက katsuobushi (dried bonito flakes) ေလး ျဖဴးထားတာ။ စားလို.ေကာင္းတယ္။ ဆိုင္ရဲ. ရီဗ်ဴးေတြ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့မွ ဒီဟင္းက Major Highlight ျဖစ္တာသိတယ္။

ေနာက္အခ်ဳိပဲြေတြလာမယ္။

ဒီနားမွာကေတာ့ Black and white chocolate fondue sauce ေတြလုပ္ေပးထားတယ္။ နဂိုတည္းက ေခ်ာကလက္ ကေရဇီ မဟုတ္လုိ. မစားျဖစ္ခဲ့ဘူး။

အိုက္စကရင္နဲ.ကိတ္ေကာင္တာ။

နည္းနည္းပဲစားခဲ့တယ္။ အဲေလာက္ထိ အခ်ဳိပဲြခေရဇီမဟုတ္လုိ.ပါ။ ျပီးေတာ့ အစားအေသာက္ေတြမကုန္ရင္ ပိုက္ဆံျပန္ေပးရမယ္လို.ေရးထားတာေၾကာင့္လဲ ဇြတ္မယူရဲဘူး။ ဟီးဟီး။

စိတ္ဝင္စားလို. စားခ်င္သူမ်ား Kiseki ဆုိင္ရဲ. ရီဗ်ဴးေတြ လိပ္စာ ဒီေတးလ္ေတြကို ဒီမွာၾကည့္လုိ.ရပါတယ္။

http://www.hungrygowhere.com/singapore/kiseki_japanese_buffet_restaurant_the_heeren/

ေစ်းႏွဳန္းကေတာ့ 35$ per pax ပါ။ ဘူေဖးအခ်ိန္ကေတာ့ ညေန ၆နာရီကေန ၁၀နာရီခဲြထိပါ။

ဆုိင္ေရွ.မွာအမွတ္တရ

ဒီဆိုင္ကို ၁၀ မွာ ၇ ေလာက္ rate လုပ္ထားပါတယ္။ အဓိကေတာ့ Great Ambience. အစားအေသာက္လတ္ဆတ္တယ္။ ဆားဗစ္ ေကာင္းတယ္။ သူငယ္ခ်င္း အရင္း ၃ ၄ ေယာက္နဲ. စကားလက္ဆံုက်ဖို.ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေမြးေန.ပဲြလုပ္ဖို.ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ Business Partners ေတြနဲ. စားရင္းေသာက္ရင္း အလုပ္အေၾကာင္းေဆြးေႏြးဖို.ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သင့္ေတာ္ပါတယ္။ 



စားႏိုင္ရင္ကိုယ့္ဖို.

ခိုင္ေဝဇံ

စားမယ္ေသာက္မယ္ (ရန္ကုန္)

ကဲ အခုမွပဲ  ေရးခ်င္လို. လက္ယားေနတဲ့ စိတ္ ကေလး ေျပေတာ့ထင္တယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာေနတဲ့သူေတြ ဗမာျပည္ကို ျပန္ခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရင္းႏွစ္ခုရွိပါတယ္။ တစ္ခုမွ မိသားစုကို သတိရလုိ.။ ေနာက္တစ္ခုက အစားအေသာက္ ေကာင္း စားခ်င္လို.။ က်န္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတို. ဘာတို.ဆိုတာက ေနာက္မွလာတာ။  ကိုယ့္အတြက္ကေတာ့ ၁ နဲ. ၂ ရယ္လုိ.ေတာင္ေျပာလို.မရဘူး။ ႏွစ္ခုလံုးတန္းတူပဲ။ အဟီး။ အေမၾကားရင္ေတာ့ သတ္ခ်င္အံုးမယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၆ တုန္းက ဗမာျပည္ကို ေနာက္ဆံုးျပန္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္ေတြကိုလည္းေရာက္ခဲ့တယ္။ မႏၱေလးကိုလည္း ေရာက္ခဲ့တယ္။ ခုလို ဓါတ္ပံုေတြ လည္း စမရိုက္ေသး၊ ဘေလာ့ေတြလည္း စမေရးေသးေတာ့ ေရာက္ခဲ့တာပဲ ရွိတယ္။ အမွတ္တရ ၾကည့္စရာ ဓါတ္ပံုေတာင္ မရွိပါဘူး။ အရမ္းေနာင္တရတယ္။ ရခုိင္ကို ေနာက္တစ္ေခါက္ေရာက္ျဖစ္ဖို.ဆိုတာလြယ္တာမဟုတ္ဘူး။ အဖိုးဆံုးတုန္းက ေတာင္မေရာက္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ဓါတ္ပံုေလးတစ္ပံုေတာင္တဲြမရိုက္ခဲ့ရဘူး။ ဒီႏွစ္ေတာ့ အဲဒီလို မျဖစ္ေစရဘူး ဆိုျပီးေတာ့ စေလယဥ္ဆင္းတည္းက ရိုက္လုိက္တဲ့ ဓါတ္ပံု၊ ကင္မရာနဲ.တစ္မ်ဳိး ဖုန္းနဲ.တစ္မ်ဳိး လူေတြလည္းေအးေအးမေနရဘူး။ ဒါေပမဲ့ ခုအလြမ္းေျပျပန္ၾကည့္တိုင္း ကိုယ္တစ္ေခါက္အိမ္ျပန္ေရာက္သြားသလို ခံစားရလို. ဝမ္းသာရတယ္။  မရိုက္မျဖစ္ရိုက္ခဲ့တာေတြကေတာ့ အစားအေသာက္ေတြပါပဲ။ း)  ေရးခ်င္တာ ၾကာေပမဲ့ ခရီးစဥ္အေၾကာင္းေတြအရင္ေရးဖို. ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ခုမွပဲစရေတာ့မယ္။ ကဲလာျပီ။

ပထမဆံုးေရာက္ေရာက္ခ်င္းညစာကေတာ့ အိမ္ခ်က္လက္ရာျဖစ္ပါတယ္။ ငါးလိပ္ေက်ာက္ကို ကင္ျပီးသုပ္တာ။ ရခိုင္လို  ဖက္ေခ်သုပ္ လို.ေခၚတယ္ လိပ္ေက်ာက္သားသုပ္လို.လဲ ေခၚတယ္။ ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ နံနံပင္နဲ.ေမႊးေမႊး ငါးအသားခ်ဳိခ်ဳိနဲ. ဘာ Fish & Chips နဲ.မွ မလဲဘူး။ း) စကၤာပူမွာ ငါးလိပ္ေက်ာက္ ေပါေပမဲ့ အိမ္မွာမကင္တတ္ေတာ့ မစားရဘူး။

ပရစ္ေၾကာ္။ အထင္မေသးနဲ.ေနာ္ ဒါတစ္ေကာင္ ၅၀ ေတာင္ေပးရတာ။ ႏွစ္ေထာင္ဖုိးစားခဲ့တယ္။ ကိုယ္ေတြက ဒီမွာ ပိုက္ဆံ တစ္က်ပ္ ငါးမူး သံုးျပီးေနလာတာ။ ဟိုေရာက္ေတာ့ အေသးဆံုးက ၅၀ ဆိုေတာ့ စားရမွာလန္.ေတာင္လန္.ေနတယ္။ ပရစ္ေၾကာ္က သိပ္ေတာ့ မေကာင္းဘူး။ ရခိုင္ဘက္မွာဆိုရင္ အေတာင္ေတြ ေျခေထာက္ေတြျဖဳတ္ျပီးမွ ေက်ာ္ေရာင္းတာ ဒီမွာက အဲဒီအတိုင္းၾကီး။ စားေတာ့လည္း ဝင္သြားတာပါပဲ။

ေနာက္ေန.မနက္က်ေတာ့ ျပည္ၾကီးငါးသုပ္ ရခိုင္အေခၚ ရီၾကက္သုပ္ ။ း) ေကာင္းမေကာင္းကို ပံုသာၾကည့္ေတာ့။ ရခိုင္ေတြကေတာ့ ပံုေလးျမင္တာနဲ. ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ အရသာေလး ခံစားရမယ္ထင္တယ္။ ေရးရင္းနဲ.ေတာင္ တံေတြးေတြ ခဏခဏမ်ဳိခ်ရတယ္။ အင္း ဒုကၡ ဒုကၡ။

အိမ္က ေက်ာက္ေျမာင္းမွာ ဆိုေတာ့ ရခိုင္ေပါတယ္။ ေအာက္ဆင္းရင္ ရခိုင္စကားပဲ ၾကားရတာ။ အနီးအနား ေစ်းေရာင္းတဲ့ လူေတြ ဘာညာဆိုရင္ ရခိုင္စကား အကုန္နားလည္တယ္။ ရခိုင္စာလည္း အေတာ္ေပါတယ္။ အိမ္လည္သြားရမဲ့အိမ္ေတြက လည္း အေပါသား။ အဲဒါနဲ. အိမ္လည္ျပန္လာရင္း ရခိုင္မုန္.တီတစ္ဆိုင္ေတြ.ပါေလေရာ။ ဒါနဲ. ဝင္အုပ္ပစ္လုိက္တယ္။ အသုပ္ကတစ္ပဲြ အရည္ကတစ္ပဲြ ႏွစ္ပဲြစလံုး ဝက္ဆီဖတ္နဲ. း)

အဟဲ မနာလိုမျဖစ္နဲ.ေနာ္။ လက္ရာကပံုမွန္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ မစားရတာ ၾကာျပီဆိုေတာ့ အင္မတန္မွကိ ု ေကာင္းတယ္လို. ခံစားရတယ္။ း)

ဒါနဲ.ပဲ ဗိုက္ကေလးပြတ္ျပီးျပန္လာေတာ့ အိမ္မေရာက္ခင္ေလးမွာ ဝက္သားတုတ္ထိုးဆိုင္နဲ.တည့္တည့္ တိုးပါေရာလား။ ဟမ္မေလး ကိုယ့္ဗိုက္ကိုယ္ျပန္ငံု.ၾကည့္ျပီး စဥ္းစားခန္းဝင္လိုက္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထံုးစံအတိုင္း စားခ်င္တဲ့ စိတ္က ႏိုင္တာပါပဲ။ အဲဒါနဲ.ပဲ ေနာက္တစ္ေခါက္ ဝင္စားတာေပါ့။

တစ္ေခ်ာင္းငါးဆယ္နဲ. ပံုမွန္ ဝက္သားတုတ္ထိုးပါ။ တအားအေကာင္းၾကီးလည္း မဟုတ္ေပမဲ့ စားခ်င္တာ စားလိုက္ရေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာသား။ ဗိုက္ကေတာ့ ကဲြေတာင္ထြက္မယ္။ အေမက ကိုယ့္သမီးအေၾကာင္းကိုယ္သိ အစာေၾကေဆးေတြ ဝမ္းပိတ္ေဆးေတြ တစ္ထုပ္ၾကီးဝယ္ထားတာ ေတြ.ခဲ့ေလရဲ့။

ေနာက္ေန.မွာ အေမက ခင္ျပံဳးရီမုန္.တီဆိုင္နဲ. အသုပ္ဆိုင္ ကို ေခၚသြားပါတယ္။ နာမည္ၾကီးမင္းလမ္းဆိုင္ရဲ. ညီမဆိုပဲ။ မင္းလမ္းမွာေတာ့ မစားဖူးေပမဲ့ တီဗီြမွာ ပါသြားတာကိုေတာ့ ၾကည့္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီဆိုင္လည္း ေက်ာက္ေျမာင္းမွာပဲဆုိေတာ့ ကား ၅ မိနစ္ေတာင္ မစီးရဘူး ေရာက္သြားတယ္။ ဆိုင္ေရွ.မွာ ေရခဲစိမ္ထားတဲ့ ေက်ာက္ပုဇြန္ေတြ ေရကင္း(ရခိုင္အေခၚ၊ ဗမာအေခၚသိဘူး) ေတြ ခရုေတြ အမ်ားၾကီးေတြ.တယ္။ အလုပ္လုပ္တဲ့ ခေလးမေလးေတြက ၄ တန္း ၅ တန္း အရြယ္ေလးေတြပါ။ သနပ္ခါးေလးေတြ အေဖြးသားနဲ. ယူနီေဖာင္းေလးေတြ ဝတ္ေပးထားတယ္။ ေက်ာင္းမတက္ၾကရဘူးလားလို. အေတြးေပါက္မိတယ္။ ၅ ေယာက္ေလာက္ရွိပါတယ္။ ေငြရွုင္းတဲ့ေကာင္တာမွာ ထိုင္တဲ့ အပ်ဳိေပါက္ ၂ ေယာက္ကေတာ့ အေတာ္ၾကီးမ်က္ႏွာထား တင္းတဲ့အတြက္ ဆိုင္ရွင္ အမ်ဳိးလား သားသမီးလားပဲ။ ဆိုင္ကေတာ့ အခမ္းနားၾကီးလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဆိုင္ခမ္းနားဖို.လဲ မလိုဘူး။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ သန္.ရွင္းလား မသန္.ရွင္းလားဆိုတာေတာင္ သိပ္ဂရုမစိုက္ဘူး။ စားလို.ေကာင္းရင္ျပီးေရာ။ ရွင္းတယ္ေနာ္။

ဘာရွိလဲ သြားစပ္စုတဲ့ အေမ။ မုန္.တီ ဟင္းရည္အိုးၾကီးက လက္၃ဖက္စာေလာက္ရွိတယ္။ နည္းတာၾကီးမဟုတ္ဘူး။ ဓါတ္ပံုကေတာ့ ေဝေဝဝါးဝါးပဲ ထြက္လာတယ္။ မပူပါနဲ. အစားအေသာက္ေတြေတာ့ ရွယ္ရိုက္ခဲ့တာေပါ့။

ရခိုင္လို ေျမာင္ခရုေပါ့။ ဗမာေတြကေတာ့ ခရုပဲေခၚမယ္ထင္တယ္။ သူတို.က သိပ္ခဲြသိတာ မဟုတ္ဘူး။ ေမာင္ေတာ ဘူးသီးေတာင္ဘက္က စားခဲ့ရတဲ့ ခရုေတြကို သတိရတယ္။ မွ်စ္အႏုေလးနည္း ၾကက္သဟင္း ရြက္ကေလးနဲ. ဟင္းခ်ဳိခ်က္တာ ခ်ဳိမွခ်ဳိ။ ခုဟာကလည္း မဆိုးပါဘူး။ ခရု အေကာင္ၾကီးတယ္ အသားရွိတယ္။

အာပူလွ်ာပူသုပ္ကေတာ့ ရွယ္ေကာင္းတယ္။ ဟင္းရည္လည္း ရွယ္ေကာင္းတယ္။ ဝက္ဆီဖတ္လည္း ရွယ္ေကာင္းတယ္။

သေဘၤာသီးသုပ္ကေတာ့ သိပ္မၾကိဳက္ပါဘူး။ အတင္းလွေအာင္လွီးထားေတာ့ အဖတ္ကေတြက ရွည္ျပီး စားရတာ တန္းလန္းၾကီးနဲ.။ ရခိုင္သုပ္ေတာ့ စစ္သလားမေမးနဲ.။ အရသာ ေကာင္းပါတယ္။ တန္ဆာအဆင္လြန္သြားလုိ. သိပ္မၾကိဳက္တာ။

ပုဇြန္သုပ္လည္း ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ တစ္ပဲြ ၄၀၀၀ ဆိုတာကေတာ့နည္းနည္းေစ်းၾကီးတာေပါ့။ စလံုး ၇ က်ပ္ ၈ က်ပ္ေလာက္သြားက်တယ္ထင္တယ္။ က်န္တဲ့ဟာေတြကေတာ့ မဆိုးပါဘူး။ ေစ်းခ်ဳိတယ္လို. ေျပာလို.ရတယ္။

ဆိုင္မွာစားခ်င္တာမ်ားလြန္းအားၾကီးလို. ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာစားျပီး အစပ္အဟပ္လည္း မတည့္ပါဘူး။ ဒါေတာင္ စားေကာင္းတယ္။ း) စားခ်င္တာ မွာစားျပီး အခ်ဳိပြဲကေတာ့ ေခါပ်ဥ္မုန္.ပါ။

ဟီးဟီး ႏွိပ္စက္တယ္လို. မေျပာရဘူးေနာ္။ အရမ္း အရမ္းကို အရသာရွိပါတယ္။ ေကာက္ညင္းစီးစီး ထန္းညက္ရည္ ခ်ဳိခ်ဳိ ေပ်ာင္းေပ်ာင္းနဲ. အုန္းသီးျဖဴးထားတာ။ တီရာမီစုတို. မာဖင္း တို. အေဆာ့တစ္ကိတ္ဆိုတာေတြ ေျခဖ်ားေတာင္လိုက္မမီဘူး။ မုန္.ေဆာင္းေလးလဲ ေသာက္ခဲ့ေသးတယ္။

စားခဲ့တဲ့ စားစရာေတြနဲ.ယွဥ္ရင္ ေစ်းခ်ဳိပါေသးတယ္။ မဆိုးဘူး။ ေနာက္တစ္ေခါက္သြားစားေသးတယ္။ ပံုတစ္ခါတည္း ေပါင္းတင္လိုက္မယ္။

ဒါကေတာ့ နာမည္ၾကီးတံငါသည္ ဟင္းလို.ေျပာပါတယ္။ တုန္ယမ္းဟင္းရည္နဲ. ေဟာ့ေပါ့လို လုပ္ထားေပးထားတာေတြ.တယ္။ ပင္လယ္စာ အစံုပါတယ္။ ဒီကဟာေတြထက္စာရင္ ေကာင္းတာေပါ့။ ဂဏန္းအသားရွိတယ္။ ပင္စိမ္းနဲ.ေမႊးေမႊးေလးနဲ. အရသာရွိတယ္။ း) တစ္ပဲြ ၅၀၀၀ ပါ။ ပုဇြန္သုပ္တစ္ပဲြတည္းကို ၄၀၀၀ ေပးရတာနဲ. စာရင္ ဒါက ပိုတန္တယ္လို.ေျပာလို.ရတယ္။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဂဏန္း အခံြေပ်ာ့ကို ေက်ာ္တာ။ ၾကြပ္ၾကြပ္ေၾကာ္တာမဟုတ္ဘူး။ ရခိုင္စတိုင္ နႏြင္း ေပါေပါနဲ. ငရုတ္သီးျခမ္းေလးနဲ. ခ်ဳိစပ္ေလးေၾကာ္တာ။ အလြန္ေကာင္းဧ။္ လို.ေျပာရမယ္။

း)  က်န္တဲ့ဟင္းေတြရွိေသးေပမဲ့ မတင္ေတာ့ပါဘူး။ အရမ္းမ်ားသြားမွာမို.လို.။  ဒါေပမယ့္ တင္စရာရွိတာေတာ့ က်န္ေသးတယ္ ။

မွတ္မိလား ဟင္။ ေစာလွုိင္မုန္.လို. ေခၚတယ္ ရခိုင္လုိ။ ဗမာရွိမရွိမေျပာတတ္ဘူး။ း)  စစ္ေတြသြားတုန္းကေတာင္ မစားလိုက္ရဘူး။ ခုစားခဲ့ရလို. ဝမ္းေတြသာေနတာ။ ေနာက္ မစားမျဖစ္စားခဲ့တာကေတာ့ ေလွာ္စာ (ဗမာလို ဆန္ခ်ဳိေအး ထင္ပ)။

မစားရတာၾကာျပီဆိုေတာ့ ၁ပဲြနဲ. မဝလို. ၂ ပဲြဆင့္ေသာက္ခဲ့တယ္။ း) ေရခဲေလးထည့္ေပးထားတာ ေကာင္းပါတယ္။ ခ်ဳိခ်ုဳိေအးေအးေမႊးေမႊးေလးေပါ့။  ဘယ္ေတာ့မွ ေနာက္တစ္ေခါက္ေသာက္ရမယ္ မသိဘူး။ ဒီကလူေတြကေတာ့ ႏွိပ္စက္ပါေပတယ္လို. ဆဲေနၾကမလားပဲ။ ေနာက္ထပ္တင္မဲ့ အစားအေသာက္ေတြရွိေသးေပမဲ့ တစ္ခါတင္ရတာ မေကာင္းလို. ႏွစ္ပိုင္းခဲြလိုက္အံုးမယ္။ ဒီေလာက္ပဲ ၾကည့္ျပီး သြားရည္ယိုၾကအံုးေပါ့ေနာ္။ း)

စားႏိုင္ရင္ကိုယ့္ဖို.
ခိုင္ေဝဇံ

Read more »